Na het gasverbod: het warmtegebod


Gemeenten willen om het hardst van het gas af, maar hun burgers voelen daar weinig voor. Het gasverbod zorgt voor een clash tussen burgers en politiek | Overheden, Facebook en Google slaan de handen ineen om media te kortwieken | Ruud, portret van een handige Mokumer | Schrijf Geert Wilders niet af | Steunt u Wynia’s Week? Dat kan hier

Gas af SCP

Ook Purmerend wil klimaatkampioen worden

Nederlanders zijn steeds minder enthousiast over het gasverbod, dat huizen verplicht van het gasnet afkoppelt. Omdat ze het nut er niet van inzien en omdat ze er niet voor willen opdraaien. Nederlandse gemeenten spelen ondertussen juist een wedstrijdje wie zijn burgers het eerst van het gas afsluit. Hoe pakt dat uit, in Purmerend, bijvoorbeeld?

door Syp Wynia

Als zoveel andere gemeenten wil Purmerend de duurzaamste zijn en met de meeste klimaatambitie. Dat vertaalt Purmerend, net als veel Nederlandse gemeenten in: wij willen als eerste van het gas af. Als plaatselijke politici dat wedstrijdje duurzaamheid niet zelf bedenken, dan zijn het wel handige klimaatbureaus die hen op het idee brengen.
Maar werkt het wel? In Purmerend betalen de burgers wel de hoofdprijs, maar het klimaat schiet er niets mee op, de natuur al helemaal niet. En het aardgas, dat overal de schuld van krijgt, blijft broodnodig en het gebruik neemt nauwelijks af. Wat Purmerend in het klein is, dat is Nederland in het groot.

Lees verder…


De denktank Freedom House waarschuwde al in 2015 voor de vele bedreigingen van de persvrijheid

Overheidsoffensief tegen populisme is gevaarlijk voor kritische, onafhankelijke media

Grote bedrijven overheersen de media en de overheden mengen zich in wat media wel of niet moeten publiceren. De Europese Commissie is heel actief in het bestrijden of wegmasseren van onwelgevallig nieuws, zo ook minister Kajsa Ollongren van Binnenlandse Zaken. Onder het mom van bestrijden van nepnieuws, van populisme en van Russische invloed wordt sluipenderwijs de persvrijheid ondermijnd, ook in samenwerking tussen bedrijven en overheid. Het echte doel: machtsbehoud.

door Coen de Jong

De Democratische presidentskandidaat Bernie Sanders schreef onlangs in een artikel in de Columbia Journalism Review dat de pluriformiteit, de onafhankelijkheid en de relevantie van de journalistiek onder vuur liggen. Grote conglomeraten krijgen vrijwel alle media in handen, Facebook en Google domineren de digitale advertentiemarkt en hebben grote invloed op de vindbaarheid en verspreiding van nieuwsberichten.

In Nederland bestaat de situatie dat ruim 85 procent van de landelijke en regionale dagbladen in handen zijn van twee Belgische mediaondernemingen, Mediahuis en De Persgroep. Daarnaast bemoeien Europese overheden – hiertoe aangestuurd door de Europese Commissie – zich steeds meer met de nieuwsvoorziening op de sociale media.

Lees verder…


Ruud in zijn keuken

‘Ruud maakte zijn huurwoning aardgasvrij uit wraak’

Of: hoe lobbyisten namens de gemeente Amsterdam een progressief rolmodel op de sociale media introduceren. Maak kennis met de fictieve Amsterdamse held ‘Ruud’, die zich diep in de schulden stak om de nieuwe hoofdstedelijke aartsvijand het hoofd te bieden: aardgas.

door Jan Zandbergen

Wie op de sociale media ooit éénmaal op een bericht heeft geklikt met als onderwerp de energietransitie of het aardgasverbod kent het fenomeen: nadien word je overspoeld met soortgelijke berichten en vooral advertenties van lobbyisten, energieaanbieders en installateurs. De advertentie van de gemeente Amsterdam die ik onlangs op dit gebied kreeg voorgeschoteld is een absolute beauty. Het is de casus van een Amsterdamse huurder, genaamd ‘Ruud’ die tegen het advies van alles en iedereen in besloot van het aardgas af te gaan.

Lees verder…


Vijftien jaar Geert Wilders solo (en nog lang niet weg)

door Syp Wynia

Op 2 september 2004 stapte Geert Wilders uit de VVD – of werd hij uit de VVD gegooid. In ieder geval was Wilders al na het vertrek van Frits Bolkestein als VVD-leider in 1998 weliswaar een vooraanstaand Kamerlid, maar ook een wat wrevelig Kamerlid geworden. Onder politiek leider Hans Dijkstal voelde zich teveel gebonden. Dijkstal gaf hem een lage plaats op de Kamerlijst en Wilders was, tot zijn ontsteltenis, zelfs enkele maanden Kamerlid-af.

Onder de nieuwe fractievoorzitter, Jozias van Aartsen, groeide de onmin. Vanaf begin 2004 ging Wilders al op ramkoers – in ieder geval naar het idee van sommige Kamerleden, die zich beklaagden bij Van Aartsen. Die zag, samen met vice-premier Gerrit Zalm, uiteindelijk geen andere mogelijkheid dan om Wilders uit de fractie te zetten. Het formele breekpunt: Wilders wilde, anders dan de officiële partijlijn, Turkije hoe dan ook niet in de Europese Unie. Dat is nu overigens een breed gedeeld standpunt, zeker ook in de VVD-achterban.

In mijn column voor YouTube (via Café Weltschmerz) breng ik het vervolg in kaart: 15 jaar Geert Wilders solo. Voorlopige conclusie: Schrijf Geert nooit te vroeg af.

In dat verband is het ook interessant wat er zich afspeelt in en rond Forum voor Democratie, de dynamische rivaal van Wilders’ Partij voor de Vrijheid, waar het tegenwoordig wel heel erg dynamisch is. Ik sprak er over voor BNR Nieuwsradio. Die uitzending kunt u hier beluisteren


Tot de volgende Wynia’s Week!