Wynia’s Week – Archief 2018

Wynia's Week archiefWekelijks bericht ik op deze website over mijn laatste publicaties: columns, artikelen, video’s. Soms kunt u gratis doorlinken, soms moet u geregistreerd zijn om het doorgelinkte artikel te lezen. Wilt u automatisch per e-mail op de hoogte worden gehouden van Wynia’s Week? Vul uw e-mailadres in en u krijgt de bevestigingsmail.
• Wynia’s Week archief 2017 vindt u hier.
• Wynia’s Week archief 2016 vindt u hier.
• Wynia’s Week archief 2015 vindt u hier.


Kwamen migranten ‘diversiteit’ naar NL brengen?

De groeiende Nederlandse diversiteitsindustrie draait op een mythe. Die luidt dat Nederland de grenzen heeft geopend omdat het land niet kleurrijk genoeg was. Verder in Wynia’s Week: Waarom slaan christenen steevast linksaf? En de welvaart, die komt inderdaad niet uit Brussel.

Parade van IEDER1 voor diversiteit• Het ‘divers’ maken van Nederland was nooit reden om de grenzen te openen
Als je het legertje diversiteitsambtenaren zou geloven, is het maar goed dat Nederland de afgelopen halve eeuw de grenzen heeft opengezet, want anders was het maar een naar ‘wit’ land gebleven. De onhoudbare vooruitgang, die heet ‘diversiteit’, zo heet het. Het gevolg is echter lang niet altijd vrolijkheid en vooruitgang, maar evenzeer frictie en fragmentatie.
Mijn column voor Elsevier Weekblad staat hier [premium]

Gert-Jan Segers• Waarom slaan christenen altijd af naar links?
Aan de vooravond van Pasen publiceer ik nogmaals een essay van een jaar geleden, waarin de christelijke afwijking naar links in de schijnwerper zet. Vooral de laatste halve eeuw slaan met name protestanten steevast af naar links. En conservatieve afsplitsingen doen dat vervolgens ook weer. In katholiek Nederland deed (en doet) zich iets soortgelijks voor. Het is een kwestie van selectief winkelen in Bijbelteksten om maar progressief te kunnen zijn en dominees die links worden aan de universiteit. En misschien ook wel een beetje zelfhaat: een gevolg van religieus schuldgevoel.
Lees mijn essay van mei vorig jaar hier [vrije toegang]

• Komt onze welvaart uit Brussel?
Nee, natuurlijk. En als het open houden van de Europese binnengrenzen al tot meer welvaart heeft geleid, is het geen reden om steeds maar meer miljarden naar Brussel te brengen. Open grenzen zijn namelijk gratis.
Mijn column voor Elsevier Weekblad staat nu ook op Blendle


Komt onze welvaart uit Brussel?

Als het klopt dat we meer dan een maandsalaris verdienen aan de Europese Unie zouden we al met al nauwelijks meer hoeven werken. Verder: hoe Humberto leed onder diversiteit. Hoe Eric Wiebes een eind maakt aan de vervuiler betaalt (want u betaalt). En een gouwe ouwe: het afschaffen van baar geld deugt niet.

EU kantoor brussel• Als alles één wordt hoeven we niet meer te werken
Het barst van de rapporten die melden dat ‘Europa’ veel welvaart brengt. Alleen zijn ze linksom of rechtsom allemaal gesponsord door de Europese Commissie. En als eenwording zoveel oplevert, dan zouden we ook al rijk zijn geworden door de eenwording van Nederland. En nog eens door het afschaffen van handelsbelemmeringen, wereldwijd. Miljarden naar Brussel brengen vanwege de open grenzen is al onzin, want open grenzen leveren vast welvaart op, maar ze kosten niets.
Lees mijn column voor Elsevier Weekblad [premium]

Luigi Di Maio• Angstcoalities regeren Europa
In ons deel van Europa regeert het midden. Dat was meestal al zo, maar dat midden heeft steeds minder steun. In Nederland waren er vier middenpartijen nodig om na zeven maanden een coalitieregering te vormen. Ze hebben samen één zetel meerderheid in de Tweede Kamer. In Duitsland hadden socialisten en conservatieven helemaal geen zin om samen door te regeren, maar het was de enige manier om de echte linksen en rechtsen buiten de deur te houden – net als in Nederland. En dan gaat nog zo’n angstcoalitie, die van Merkel en Macron, een poging doen om in Europa een vlucht vooruit te nemen. Ze hadden alleen even geen rekening gehouden met de Italianen. Die stemden in meerderheid op de populisten.
Lees mijn commentaar in Elsevier Weekblad [premium]
Of in Blendle

Humberto Tan• Humberto werd gesloopt door diversiteit
Het was dagenlang het gesprek van de dag: het ontslag van Humberto Tan als presentator van de enige talkshow van de populaire zender RTL4. Het ontslag was onafwendbaar, want de twee jaar geleden nog hyperpopulaire Humberto was zijn kijkers kwijtgeraakt. Zijn kijkcijfers leden niet alleen onder zijn schnabbels, zijn affaire(s) en het aanwenden van zijn show als uitstalkast van andere RTL-programma’s. Zowel Humberto’s programma als RTL4 profileerden zich ook steeds meer als platform voor etnische diversiteitspropaganda. En daar maak je je misschien populair mee in sommige hoeken van de Bijlmer, maar elders nauwelijks.
Lees mijn column in Elsevier Weekblad [premium]
Of hier, via Blendle

Eric Wiebes• Het klimaat, dat betaalt u
Minister Eric Wiebes heeft een gezelschap lobbycraten samengesteld, onder leiding van VVD-prominent Ed Nijpels. Die gaan de komende maanden samen met Shell, Greenpeace en andere belanghebbenden de miljarden verdelen die in het regeerakkoord in het vooruitzicht zijn gesteld om het klimaat te redden. De enige die niet aan tafel zit bent u. Enig idee wie er opdraait voor de rekening?
Lees hier mijn commentaar voor Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

digitaal geld• Alle geld digitaal maken is het begin van Orwell’s ‘1984’
Deze week was zelfs De Nederlandsche Bank boos en bezorgd, toen bleek dat gemeenten hun burgers geen keus meer geven: ze zullen en moeten digitaal betalen als ze iets van de gemeente nodig hebben. Ik schreef er drie jaar geleden al een beetje klassiek geworden column over, die nu weer de aandacht trok. Digitaal is hip, maar ook het potentiële einde van het individu, van de privacy ook.
Lees het hier [Elsevier premium]


Toen Van Aartsen nog van ‘islamo-fascisme’ sprak

In deze aflevering van Wynia’s Week een interessant document over de wondere wegen van Jozias van Aartsen. Ook: afval scheiden lijkt wel een religieuze bezigheid. Verder: hoe de onwaarheid gewoon werd aan het Binnenhof. Waarom de Fransen in crisistijd rijker werden en wij niet. En: hoe Nederland de topsponsor van Brussel werd.

Jozias-johannes-van-aartsen• Wat is er in Jozias van Aartsen gevaren?
Jozias van Aartsen is waarnemend burgemeester van Amsterdam en was eerder onder meer minister van Buitenlandse Zaken en burgemeester van Den Haag. Hij doet als burgemeester van de hoofdstad opvallend luchtige uitspraken over het ‘salafisme’. Dat is een fundamentalistische soennitische beweging in de islam. Vaak gaat het dan om de wahabitische sekte binnen de islam, een nauw met het Saoedische hof verbonden en met talloze miljarden gesponsorde beweging die de afgelopen halve eeuw wereldwijd is verspreid.
De Saoedi’s wilden en willen hun anti-westerse, vrouwonvriendelijke, anti-democratische en uitgesproken achterlijke gedachtengoed tot het dominante geloof binnen de islamitische wereld maken en zo ook invloed krijgen in westerse landen. Vrijwel alle islamitische terrorisme van de laatste kwart eeuw (buiten het Midden-Oosten, althans) houdt verband met dit Saoedische salafisme. Ook de veiligheidsdienst AIVD waarschuwt al jaren voor de verspreiding van het salafisme in Nederland.
Maar burgemeester Jozias van Aartsen ziet het heel anders. In Den Haag liet hij al moskeegangers van de salafistische As Soennah-moskee als vrijwilliger meepatrouilleren met de politie. Van Aartsen meende zelfs te weten dat het salafisme ‘niets, nul komma nul, te maken heeft met terrorisme of de politieke islam’ en zou dat ook in de AIVD-rapporten staan. In werkelijkheid is islamitisch terrorisme in West-Europa vrijwel altijd van salafistische origine.
In Amsterdam maakt de burgemeester het minstens zo bont. Hij bagatelliseerde de aanslag op een Joods restaurant, maar noemde het neerleggen van een pop zonder hoofd bij een moskee ‘een aanslag’. Als de Turkse Westermoskee met luidsprekers wil oproepen tot gebed, zal Van Aartsen daartoe de reglementen aanpassen (terwijl bij de bouw de toezegging was gedaan dat die oproepen er niet zouden komen).
En het salafisme, dat zou volgens Van Aartsen ‘helemaal geen stroming binnen de moslimgemeenschap’ zijn – wat overigens op gespannen voet staat met wat Van Aartsen ook zegt, namelijk dat (jonge) salafisten de hand moet worden gereikt. En het voortdurend hameren op het gevaar van het – kennelijk toch bestaande – salafisme, dat vond Van Aartsen maar ‘vervuiling van het debat’.
Al die naïeve, slecht geïnformeerde wegwuiverij van Jozias van Aartsen staat nogal haaks op zijn opvattingen in de tijd dat hij fractievoorzitter van de VVD in de Tweede Kamer was (2003-2006). Misschien kwam het omdat Geert Wilders en Ayaan Hirsi Ali toen nog bij de VVD zaten. Hoe dan ook: toen deinsde Van Aartsen er niet voor om van ‘islamo-fascisme’ te spreken en de onveiligheid van Joodse burgers te wijten aan het gegeven dat ‘we uit lafheid Gods water over Gods akker hebben laten lopen’. Die lafheid lijkt nu ook Van Aartsen zelf te hebben bereikt.
Lees wat Van Aartsen in 2004 zei

Afvalbakken• Scheid de zonde van het afval
Het is een van de bekendste ergernissen van burgers over de gemeente: het afvalbeleid. Belangrijkste oorzaak: gemeenteraden willen burgers het leven zuur maken met hun afval en hen ook straffen als ze niet doen wat de gemeente wil. En wat wil de gemeente maar al te vaak? Dat de burgers de handen vol hebben aan het scheiden van het afval – terwijl al dat scheiden in nogal wat gevallen de grootst mogelijke dure onzin is. ‘Bewustwording’ wordt belangrijker gevonden dan praktische, betaalbare oplossingen waar het milieu ook nog wat aan heeft.
Lees mijn column voor Elsevier Weekblad

Debat over positie Halbe Zijlstra• Kwam er met Mark Rutte extra onwaarheid aan het Binnenhof?
Er heerst onmiskenbaar een soepele moraal aan het Binnenhof. Verdwenen bonnetjes en filmrolletjes, onmogelijke beloften en verzonnen gebeurtenissen. Is het erger geworden? In mijn essay voor Elsevier Weekblad merk ik op dat de premier, de hoogste in rang, ‘een wat speelse omgang met de waarheid’ heeft. ‘Hij beweert nogal eens iets dat de feitentoets niet doorstaat, bij belooft nogal eens iets waarvan hij weet dat het niet gaat gebeuren. Ook grootspraak maakt deel uit van zijn instrumentarium. Nadien verleent hij zichzelf dan nogal luchtig vergiffenis.’
Hier mijn essay voor Elsevier Weekblad
En hier via Blendle

Binnenhof• De Fransen zijn beter af dan wij
Vooral premier Mark Rutte mag graag afgeven op zuidelijke landen – Frankrijk incluis – die er een potje van maken, terwijl wij succesvol zuiver op de graat zouden zijn. Maar het eind van het liedje is dat de Fransen meer verdienen dan tien jaar geleden en wij Nederlanders niet. De Nederlandse staat mag er beter voor staan dan de Franse, maar de Franse burger staat er beter voor dan de Nederlander.
Lees mijn column hier
Of hier, via Blendle

Lubbers• Nederland: al een kwart eeuw topsponsor van Europa
Brussel wil de rekening voor de Nederlanders verder verhogen. Dat is wel heel navrant, want Nederland is al sinds het midden van de jaren negentig de grootste sponsor van Brussel en wijde omstreken. Dat verhaal gaat terug naar een Europese top in 1992.
Lees hier mijn commentaar
Of hier, via Blendle
Maar lees vooral ook in dit verhaal hoe Ruud Lubbers gretigheid om een topbaan in Brussel te krijgen de Nederlandse burgers tientallen miljarden kostte.
Lees hier [vrij toegankelijk]

• Lubbers, recordpremier met tragische nageschiedenis
Mijn necrologie van Lubbers staat nu ook, fraai geïllustreerd, op Blendle

Boekestijn & Wynia in het theater• Boekestijn & Wynia
Het College van B&W komt naar u toe! Naar Amsterdam en naar Vught, met name.
Lees hier meer (en bestel kaarten – desgewenst, natuurlijk)


Lobbycratie is een Hollandse ziekte

In deze aflevering van Wynia’s Week mijn minibiografie van recordpremier Ruud Lubbers, de lobbycratie in Nederland en de vraag wat Rutte Drie met de immigratie voor heeft. En: Boekestijn & Wynia zijn op tournee!

lobbycratie-syp-wynia• In Lobbyland Nederland is de gevestigde orde de baas
Staat het er wel zo goed voor met de democratie in Nederland? Feit is dat het Koninkrijk der Nederlanden in de eerste eeuw van zijn bestaan in redelijk hoog tempo democratischer werd. Maar dat proces staat nu al weer een hele eeuw stil.
Sterker nog: onder leiding van een minister van een partij die is opgericht om de democratie uit te breiden wordt de democratie ingeperkt, en wel door het afschaffen van het referendum. En ondertussen woekert de lobbycratie verder.
Bij de oprichting van de Stichting Lobby Lokaal – laat burgers ook kunnen lobbyen – hield ik mijn verhaal over deze Hollandse Ziekte (‘Dutch Disease’). Met daarin ook een kleine bekentenis.
Lees hier

Lubbers-Kohl• Lubbers, tragische krachtpatser
Een intimus was ik niet, maar ik heb Ruud Lubbers toch goed gekend. Wat Lubbers terugblikkend tekent, is toch de neergang van een ooit almachtige en alom bewonderde recordpremier. Als Ruud Lubbers op vrijdag in Nieuwspoort zijn persconferenties hield, hing de parlementaire pers als een groep discipelen aan zijn lippen.
Omdat Lubbers’ verhalen maar al te vaak onnavolgbaar waren, legde ik na verloop van tijd een recordertje bij hem neer. Om het nog eens terug te kunnen luisteren. Hans van der Voet, Lubbers’ directeur Rijksvoorlichtingsdienst, was daar niet van gediend. Het was niet de bedoeling de magische woorden van de premier en taalkunstenaar te ontraadselen.
Ik bezocht Lubbers kort na zijn aantreden als Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen in Genève. Het was een gure zondagmiddag. Lubbers’ echtgenote Ria was naar Rotterdam teruggekeerd – die hield het niet uit in Genève. Lubbers had het royale, maar volstrekt ongezellige appartement van zijn voorgangster Sadako Ogata overgenomen. Hij kampeerde er zo’n beetje. De recordpremier was snipverkouden en schonk zich nog maar eens in. ‘Jij ook één, Syp?’
Uiteindelijk zou Lubbers ook Genève ontluisterd verlaten, na aantijgingen – waarvan het waarheidsgehalte niet vaststaat – dat hij handtastelijk zou zijn geweest. Hij voelde zich verlaten, vooral door VN-topman Kofi Annan.
Welbeschouwd steeg Lubbers politieke ster tot grote hoogte tot 1986, maar verbleekte zijn ster al vanaf 1989. Van de doden niets dan goeds, natuurlijk. Maar foutloos was Lubbers uiteraard ook niet. In mijn necrologie schets ik een genuanceerd beeld, met grote hoogten en diepe dalen. Een fascinerende man, een bijzonder leven.
Lees mijn Lubbers-bio hier [premium]

immigratie• Wat wordt de immigratie-erfenis van Rutte Drie?
Alle regerende politici laten een immigratie-erfenis na. Soms ten goede, vaak ten kwade. In mijn column ben ik niet gerust op de toekomstige erfenis van het derde kabinet-Rutte. De inmiddels afgetreden minister van Buitenlandse Zaken, de VVD’er Halbe Zijlstra, wees alvast niet de juiste weg.
Lees mijn column hier via Elsevier Weekblad [premium]
Of hier via Blendle

Merkel en Macron• Laten we nou eens geen slapjanus zijn in Brussel
Als Alexander Pechtold en Geert Wilders het over één ding eens zijn, dan is het wel dat Mark Rutte in Den Haag praat als Geert Wilders en in Brussel als Alexander Pechtold. Er is daarom alle reden om op het vinkentouw te zitten, nu Angela Merkel achter Emmanuel Macron aanloopt en ze samen meer, meer, meer Europa willen dicteren. Alle kans dat vooral een land als Nederland meer moet betalen en minder te zeggen overhoudt.
Mijn oproep aan de altijd meegaande Rutte:
1 Neem een opt-out als je niet mee wilt met dictaten van Merkel en Macron.
2 Wees niet bang een veto uit te spreken.
Wie deze instrumenten bij voorbaat uitsluit telt niet mee in de Brusselse leeuwenkuil.
Lees mijn oproep via Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

Boekestijn en Wynia in het theater• Boekestijn en Wynia in Amsterdam en Vught
Columnisten on tour! In Amsterdam treden we op zondag 4 maart om 15.00 uur (matinee) op in het Betty Asfalt Complex, het sfeervolle theater van Paul Haenen en Dammie van Geest aan de Nieuwezijds Voorburgwal in Amsterdam (aan de postzegelmarkt, vlakbij de Dam en het Spui). En op zaterdag 10 maart zijn we in Theater De Speeldoos in Vught.
Koop hier de kaarten voor Amsterdam
Koop hier de kaarten voor Vught


Wat is het DNA van D66?

In deze aflevering van Wynia’s Week veel D66. Niet alleen schreef ik voor Elsevier Weekblad een omslagverhaal over deze zo succesvolle regeringspartij. Maar D66 komt ook aan bod in mijn zedenschets over ‘De koster van de Martinikerk’ (onderaan in deze nieuwsbrief). Verder onder meer: de greep van Shell op het regeringsbeleid was zelden zo zichtbaar als in 2018.

VVDW-D66-Dijkstra• Longread: het Ongemak van D66
D66 werd opgericht om de democratie in Nederland te vernieuwen en de politieke gevestigde orde te laten ontploffen. Nu is D66 de spreekbuis van de gevestigde orde geworden, inclusief alle radical chic die daar bij lijkt te horen. Zodat D66 in sociaal-economisch opzicht misschien wel de meest rechtse partij van Nederland is, maar zich tegelijk inlaat met extreem-linkse politieke correctheid en identity politics. Plus: Amsterdam staat op het spel. En: waar komt die obsessie van D66 met Baudet toch vandaan?
Lees mijn coverstory voor Elsevier Weekblad hier [premium]
Of hier, via Blendle

shell• Wat heeft Shell, dat u en ik niet hebben?
Het zijn gloriejaren voor Shell in Nederland. Het nieuwe kabinet schaft de dividendbelasting af – een oude wens van Shell. Het nieuwe kabinet stopt CO2 onder de grond – een oude, lucratieve wens van Shell. Het nieuwe kabinet neemt ook de verantwoordelijkheid op zich voor de afwikkeling van de schade door de gaswinning in Groningen en houdt Shell-dochter NAM zo comfortabel uit de wind. Wat heeft Shell dat u en ik niet hebben?
Lees mijn column voor Elsevier Weekblad [premium]
Of hier, via Blendle

• Jodenhaat zwaarder bestraffen
Mijn commentaar op de halfhartige aanpak van (geïmporteerde) Jodenhaat door het kabinet-Rutte is nu ook te lezen via Blendle.
Lees hier

• Nederland werd niet rijk van slavernij
Mijn column over de misvatting dat Nederland is gegrondvest op de Surinaamse slavernij staat nu ook op Blendle.
Lees hier

Boekestijn & Wynia in het theater• Kaarten voor Boekestijn en Wynia!
Columnisten op toernee Boekestijn & Wynia komen op 4 maart 2018 naar Amsterdam (Betty Asfalt Complex) en op 10 maart naar Vught (Theater De Speeldoos). Van harte welkom!
Kaarten voor Amsterdam hier
En kaarten voor Vught hier


De koster van de Martinikerk

De Martinikerk in GroningenIn een vorig leven organiseerde ik kunst – zowel hogere als lagere kunst. In Groningen en wijde omgeving zijn er nog die het zich kunnen herinneren. Zo was ik ook de organisator van de jaarlijkse Zomermanifestatie.
Ik had bij zo’n gelegenheid zowel de Martinitoren als de Martinikerk in hartje Groningen tot mijn beschikking, als een soort uitvalsbasis voor een programma met conceptuele kunst. Dat was heel hip, toen. In de kerk was onder meer een opstelling van videoproducties.
De samenwerking met de koster van de Martinikerk was voortreffelijk. Mijn collega’s en ik werden hartelijk welkom geheten, er was altijd koffie in de kosterij en ook de artiesten kregen alle medewerking. Het was haast te mooi om waar te zijn. Dat bleek ook.
Op zeker moment merkte ik dat het contact met de koster koeler werd. Bij toeval trof ik hem, omgeven door familieleden en bekenden, vol verontwaardiging bij een van de video-opstellingen in de Martinikerk, met priemende vingers naar het vertoonde wijzen. Er werd kennelijk danig over de schreef gegaan.
In de volgende dagen kwam het vaker voor, dat mensen uit de entourage van de koster naar dezelfde videoband kwamen kijken, geduldig wachtend tot de gewraakte beelden te zien waren. Waarop de koster dan weer de rituele verontwaardiging leidde.
De aanleiding voor de gretige verontwaardiging was een enkele blote damesborst, een minuutje of zo te zien op één bescheiden videomonitor, in zwart wit, met trillend beeld – in die kolossale Martinikerk waar ook nog heel wat meer te zien was. En het waren wel de jaren zeventig – het was nog lang geen 2018. En die kerk, dat was een publiek gebouw. Niet dat de Martinikerk ostentatief ontheiligd diende te worden – daar zou ik zelf niet eens voorstander van zijn geweest. Maar daar was dan ook in de verste verte geen sprake van.
De koster wist zijn werkgever, een stichting van de gemeente of daaromtrent, ook nog zo ver te krijgen om mij een vermanende brief te sturen. Ik had er een rel van kunnen maken, maar heb daar toch maar van afgezien.
Ik val u lastig met deze anekdote, omdat de koster van de Martinikerk overal is. Hij is overal en van alle tijden. Het zijn de gekwetsten en moreel superieuren, overal en altijd op zoek naar een mogelijkheid om gekwetst te worden, anderen de maat te nemen en er zelf voorbeeldig uit te komen.
OllongrenZo moest ik ook weer aan die koster denken, bij kennisname van de Ien Dales-lezing van minister Kajsa Ollongren in Nijmegen. Die lezing was vooral heel autobiografisch: over waar haar familie vandaan komt (Finland, Rusland, Indië, Zweden) en dat die familie steeds in de beste kringen verkeerde.
Maar toen nam de lezing van Ollongren een nogal abrupte wending. Ze richtte haar pijlen op ‘de populisten’ die het op de grondrechten voorzien hebben en verklaarde dat Thierry Baudet nog erger is dan Geert Wilders.
Dat baseerde de minister op het feit dat Baudet, voorzitter van een tweemansfractie in de Tweede Kamer, geen afstand had willen nemen van een interview dat een kandidaat-raadslid van zijn partij enkele jaren eerder had gegeven.
In dat interview kwam langs dat er een relatie bestaat tussen loonniveau en intelligentie. Zo werd ook gememoreerd dat de gemiddelde intelligentie tussen landen en bevolkingsgroepen kan verschillen. De jongeman die het interview gaf, die nu kandidaat-raadslid is en in Suriname is geboren, stelde dat ook hij liever had gezien dat ‘zwarte mensen hyperintelligent waren, dat Surinamers het hoogste gemiddelde IQ van de wereld hadden. Maar dat is niet zo.’
Dat deed voor Ollongren de deur dicht. Zij rekende in haar lezing de partijleider van het kandidaat-raadslid af op het feit dat die geen reden zag afstand te nemen van diens uitspraken, Baudetdie zij zag als ‘openlijk discrimineren op basis van ras’. Baudet bedreigde met het achterwege laten van die afkeuring de kernwaarden van Nederland, aldus de vice-premier.
Het klinkt zo ernstig, deze beschuldiging, dat je zou aannemen dat Ollongren aangifte zou hebben gedaan, of dat het kabinet-Rutte het Openbaar Ministerie, de AIVD en wat al niet al op deze bedreiging van Nederland zou hebben afgestuurd. Maar dat gebeurde dus niet.
En toen Baudet even later wel aangifte deed tegen de minister, zei ze liever met hem in debat te gaan – om vervolgens vragen van journalisten te mijden. De Tweede Kamerfractie van haar partij stemde tegen een voorstel om de door Ollongren aangesneden kwestie onderwerp van plenair Kamerdebat te maken.
Als je zoekt, zul je vinden. Zelfs als je spijkers op laag water zoekt, vind je die. Als je maar wilt, als je maar gretig en gedreven genoeg bent.
De koster van de Martinikerk vond na veel zoeken een object van verontwaardiging, om vervolgens geen genoeg te kunnen krijgen van die gretig gezochte, selectieve verontwaardiging. Hij genoot er van, hij glorieerde, hij kon zijn morele superioriteit in eigen kring breed uitventen.
Daar lijkt de manoeuvre van Kajsa Ollongren dus op – op die van de koster van de Groningse Martinikerk in 1977.


Niet door slavernij, maar door graan

de Halve Maen• Nederland werd niet rijk van Suriname
De activisten die Nederland en de Nederlanders schuldig achten aan ‘de slavernij’ hebben het dan meestal over de slavernij in Suriname en (in mindere mate) op de Antillen. Dat is ook de gedachte bij het Slavernijmuseum, dat de gemeente Amsterdam wil oprichten. De Amsterdamse wethouder Simone Kukenheim (D66) wil dat museum tevens in het teken plaatsen van ‘antizwarte’ discriminatie. Bij dat alles wordt vaak gesuggereerd dat Nederland en Amsterdam in het bijzonder rijk is geworden aan de slavernij in Suriname. Extra wrang misschien, maar dat is dus niet zo. Nederland werd rijk van graan.
Lees mijn column hier [premium]

Herdenking Holocaust bij Auschwitzmonument• Geïmporteerde Jodenhaat
Politici en andere autoriteiten lopen er doorgaans met een grote boog omheen. Aan de ene kant praten ze terecht zorgelijk over de hedendaagse Jodenhaat. Niet worden alleen in Amsterdam al tientallen ‘joodse’ scholen, musea en synagoges bewaakt. Aan de andere kant lopen ze er met een grote boog omheen, dat de hedendaagse Jodenhaat vooral geïmporteerde Jodenhaat is, zoals de Duitse SPD-minister Heiko Maas wèl onomwonden zegt.
Lees mijn commentaar bij Mark Rutte’s speech op Holocaustdag [premium]

Boekestijn & Wynia in het theater• Boekestijn & Wynia naar Amsterdam en naar Vught
Boekestijn en Wynia gaan binnenkort weer op toernee! De eerstvolgende voorstellingen zijn in Amsterdam en in Vught: in Amsterdam op zondag 4 maart in het Betty Asfalt Complex en in Vught in Theater De Speeldoos, op zaterdag 10 maart. De kaartverkoop is gestart. Arend Jan Boekestijn en ik bespreken tijdens deze praatshow de actualiteit van de dag, maar altijd zonder de waan van de dag. Over de potentaten Erdogan en Poetin, het raadsel Donald Trump en hoe Merkel en Macron een stiekeme machtsgreep voorbereiden. Over islam, aardgas en klimaat. En over Mark Rutte natuurlijk – altijd een dankbaar onderwerp. Na de pauze: alles wat u altijd al wilde weten maar nooit durfde te vragen.
Kaarten voor de matineevoorstelling in het Betty Asfalt Complex in Amsterdam, op zondag 4 maart om 15.00 uur hier
Kaarten voor de voorstelling in Theater De Speeldoos in Vught, op zaterdag 10 maart om 20.30 uur hier

Prinses Beatrix• Dossier Beatrix: haar denkbeelden werden gaandeweg controversieel
Prinses Beatrix is 80 en dat wordt gevierd. Haar koningschap wordt ook met terugwerkende kracht in de bloemetjes gezet. Maar dat koningschap is in mijn ogen toch iets minder perfect dan vaak wordt beweerd. Beatrix was te politiek, en toen dat duidelijk werd nam ze geen gas terug. Haar denkbeelden sloten aan op de Haagse consensus uit de vorige eeuw, maar werden in het land gaandeweg steeds controversiëler. Ook riskant: Beatrix verbond zich wel heel sterk met de loterijen.
Lees daarover mijn Dossier Beatrix

• De tweeling dicteert
Angela Merkel en Emmanuel Macron willen de komende maanden samen de rest van Europa dicteren wat er aan ‘Meer Europa’ moet komen. Dat moest maar niet.
Mijn commentaar staat nu ook op Blendle

• Ongezellige rooie familie
Hoe William Moorlag en de PvdA in de problemen kwamen door een opzetje met een SP-randje.
Mijn column staat nu ook op Blendle


Was het een SP-actie tegen Moorlag?

Moorlag• Het is heel ongezellig in de Rode Familie
De vakbond FNV is al jaren het strijdtoneel van PvdA en SP. Lang was de FNV van de PvdA en andersom, maar die dagen zijn niet meer. Tekenend: de nieuwe leiding van de SP – Lilian Marijnissen en Ron Meyer – is gerijpt bij de FNV. En feit is dat de FNV-bestuurster die een rechtszaak aanspande tegen de sociale werkplaats waar PvdA’er William Moorlag directeur was, wist dat ze daarmee de PvdA zou raken. En die FNV’ster is op zijn minst sympathisante van de SP.
Mijn column voor @Else4Weekblad [premium]

Juncker-Merkel• En dan doen we gewoon eens niet mee
Al sinds 1950 hobbelt Nederland braaf mee als Parijs weer ‘Europa’ roept en Berlijn geen ‘nee’ durft te zeggen. Precies op dit moment liggen er in Brussel en Parijs weer allemaal wensenlijsten voor Meer Europa klaar en in Berlijn weten ze niets beters te bedenken dan daar in mee te gaan. Niet dat de Duitsers er op zitten te wachten, nog meer Frans Europa. Maar Duitse politieke leiders durven nog steeds moeilijk nee te zeggen tegen Parijs.
En inderdaad, die Emmanuel Marcon heeft inderdaad wel de guts die de uitgebluste Duitse leiders niet hebben. Maar Nederland, dat moest nu eindelijk maar eens een streep trekken. Gewoon eens niet meedoen. Zoals anderen niet meedoen met de euro en daar niets minder van worden. Of niet meedoen met het asielbeleid van Berlijn, Brussel en Parijs.
Lees mijn column via @Else4Weekblad [premium]
Of via Blendle

Struisvogel politiek politie• Met struisvogelstatistieken wordt Nederland niet veiliger
Jaar in jaar uit zijn er opgewekte statistieken over hoe Nederland steeds weer veiliger wordt. Dat daardoor de ene na de andere gevangenis kan worden gesloten. Maar ondertussen neemt de aangiftebereidheid steeds verder af. Vreemd is dat niet, want het opsporen van boeven lukt nog steeds maar niet.
Lees mijn column in @Else4Weekblad [premium]
Of via Blendle

• Bijna waren Somaliërs ook Friezen geworden
Eind vorige eeuw had Nederland een veel bejubeld paars kabinet. Maar dat zelfde kabinet haalde ook malle streken uit, van het politiek correcte soort. Zo hadden de ministers Hans Dijkstal (VVD) en Hans van Mierlo (D66) het plan om alle etnische groepen die onder het integratiebeleid vielen de status van ‘nationale minderheid’ te geven. Als het er van gekomen was, hadden zowel Syriërs als Surinamers en honderd andere minderheden allemaal recht gehad op hun eigen cultuurbeleid, onderwijs in eigen taal – ongeveer zoals in Friesland. De Tweede Kamer was al akkoord. Gelukkig stemde de Eerste Kamer tegen deze gekkigheid. Een bijna vergeten geschiedenis boven water gehaald.
Lees het hier

En dan nog dit…

Regelmatig wordt mij gevraagd om als spreker op te treden. Daar ben ik normaliter best toe geneigd. Ik doe nou eenmaal in Kennis & Inzicht en ik vind dat je dan ook bereid moet zijn je bevindingen toe te lichten, of dat nou op radio of tv is of in een zaal. Dat is ook een van de redenen waarom ik sinds enige tijd samen met Arend Jan Boekestijn de theaters in ga. Binnenkort gaan we weer op stap. Nadere berichten volgen.
Maar aan nogal wat van de uitnodigingen die ik krijg – zowel voor radio en tv of voor zaalbijeenkomsten – zit een haakje. Dan gaat het om een debat, met één of verschillende mensen, over een actueel controversieel thema. En meneer Wynia – die wordt dan gebeld omdat ‘ie zo’n fijn afwijkend standpunt heeft. Zelf vind ik mijn standpunt doorgaans niet zo opzienbarend, maar zo’n omroep of organisatie heeft dan iemand als ik nodig om tegenwicht te bieden aan een standpunt dat ze met mijn medewerking geloofwaardigheid proberen te geven. Excuustruus heet je dan ook wel.
De laatste tijd gaat het dan weer over slavernij, of over Zwarte Piet, of over identiteitspolitiek. En dan is er weer een studentenvereniging die geen geld heeft, maar wel een grote zaal en een presentator die bij voorbaat partij kiest voor al die slachtoffersprekers. En ik moet dan het lokaas vormen, want zonder mij is er natuurlijk geen discussie, maar slechts preken voor eigen parochie.
Welnu, ik kan bij deze melden: ik doe het niet meer.
Ik kom graag naar zalen en naar omroepen die mij graag aan het woord laten en dingen van mij willen weten. Of het bij nacht of ontij is: het is mij niet gauw te dol. Maar naar een Hilversumse studio komen om in debat te gaan met een uit de bocht gevlogen dominee die ik daardoor ook nog een podium geef: ik doe het niet. Althans: ik doe het niet meer. Een door Brussel gesubsidieerde bijeenkomst waar toch ook één niet-gelovige aan het woord moet komen: Syp komt niet. Een zaal vol activistische studenten waar bij voorbaat vast staat dat alle problemen van Afrika en Azië en de mensen die daarvandaan komen te wijten zijn aan ons kolonialisme en onze slavernij? Maak er maar lekker een feestje onder elkaar van.
En verder kom ik dus graag.


How deep is your euro-love?

Europese Raad bijeen in Brussel• Hoeveel hebt u eigenlijk over voor meer Europa?
Zo heel diep is de Europa-liefde van enthousiaste eurofielen vaak ook weer niet. Vraag op een verjaarsfeestje wat méér Europa – zoals Macron wil, en Merkel misschien ook – mag kosten en het wordt al gauw stil. Honderd euro? Dat gaat nog. Naarmate de bedragen hoger worden neemt de behoefte aan een ander gespreksonderwerp toe.
Lees mijn column hier [premium]
Of hier, via Blendle

30ers• Vijftigers uit, dertigers in
Emmanuel Macron werd Frans president als dertiger. In Oostenrijk werd een nipte dertiger bondskanselier. De Duitse kabinetsformatie werd omgegooid door een liberale dertiger. Ook in Nederland nemen de dertigers het over. Volgende doel van de millennials: VVD, CDA en PVV. En de veertigers? Die worden overgeslagen.
Lees mijn artikel in Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

wilders in moskou• En dan nog dit…
Er waren lezers en andere volgers van mijn artikelen die schrokken van mijn stuk in het Kerstnummer van Elsevier Weekblad…
• lees hier de Blendle-versie over Moskouliefde
• en hier de Elsevier-versie
… waarin ik het flirten met Moskou door Nederlandse politici onder de loep nam. Sommigen vonden dat ik Thierry Baudet en Geert Wilders ten onrechte aanviel, anderen dat ik hen te hard de maat nam.
Ik schreef, kort samengevat, dat er overeenkomsten zijn tussen de studenten die zich een halve eeuw geleden uit afkeer van de Verenigde Staten tot de Moskougezinde Communistische Partij Nederland bekeerden en Nederlandse politici die heden ten dage uit afkeer van Brussel gaan buurten in Moskou.
Enkele lezers vonden dat ik Vladimir Poetin toch niet kan vergelijken met de ‘moorddadige en kwaadaardige’ communistische partij van de Sovjet-Unie. Nee, dat is zo. Maar dat maakt het autocratische, corrupte en rechtsstaatloze regime van Poetin nog niet tot een logischerwijs bevriende natie. Wat niet wegneemt dat Poetins gedrag jegens het westen zich wel gedeeltelijk laat verklaren door de weinig invoelende reactie van het westen in de jaren na de Val van de Berlijnse Muur, toen Rusland ernstig verzwakt was.
Ook is er het vertoog dat we ‘het christelijke Rusland’ maar beter aan onze zijde kunnen hebben in de strijd van de westerse beschaving tegen de islam. Dat lijkt mij veel te kort door de bocht. Als er een bondgenootschap nodig is tegen autoritaire, wellicht fascistoïde landen en gevaren, dan is het terugvallen op een indeling in ‘christelijke’ en ‘niet-christelijke’ landen niet erg trefzeker. Poetin doet trouwens uit machtspolitieke overwegingen net zo makkelijk zaken met islamisten en islamitische leiders als de ‘christelijke’ president Donald Trump dat doet.
Wat mij al eerder niet beviel, is de zwart-witte manier waarop de relatie met zowel Oekraïne als Rusland werd geschetst voor, tijdens en na het Oekraïne-referendum in 2016. De officiële kabinetspropaganda over het associatieverdrag (abusievelijk ‘handelsverdrag’ genoemd) met Oekraïne deugde van geen kant. Dat de andere zijde wel oog had voor de corruptie in Oekraïne, maar niet voor de al even structurele corruptie van Poetins Rusland verbaasde mij echter ook.
U hoort mij niet zeggen dat wij niet de best denkbare betrekkingen met Rusland zouden moeten hebben, zoals we ook de best denkbare betrekkingen met Turkije moeten hebben. De wereld wordt niet slechter van handel en goed nabuurschap. Maar heil verwachten van Poetin, dat is òf balorig – en dus onverantwoordelijk – of naïef.


Blijf op de hoogte...

Wilt u op de hoogte blijven van mijn nieuwe publicaties ?

Recente Tweets

Follow

Get the latest posts delivered to your mailbox: