Wynia’s Week – Archief 2018

Wynia's Week archiefWekelijks bericht ik op deze website over mijn laatste publicaties: columns, artikelen, video’s. Soms kunt u gratis doorlinken, soms moet u geregistreerd zijn om het doorgelinkte artikel te lezen. Wilt u automatisch per e-mail op de hoogte worden gehouden van Wynia’s Week? Vul uw e-mailadres in en u krijgt de bevestigingsmail.
• Wynia’s Week archief 2017 vindt u hier.
• Wynia’s Week archief 2016 vindt u hier.
• Wynia’s Week archief 2015 vindt u hier.


Het gasverbod is vooral dwang

Het Grote Gas Verbieden wordt een verkiezingsthema, ga daar maar vanuit. Daar alles over in deze Wynia’s Week. Plus: de westerse wereld is de immigratie zat. En: Pik een graantje mee van het klimaat!

migratie• De hele westerse wereld heeft genoeg van de migratievloed
‘Of je in 2018 nou bondskanselier van Duitsland, premier van Groot-Brittannië of president van de Verenigde Staten bent: in de westerse democratieën pikt de bestaande bevolking het niet meer om permanent opgezadeld te worden met de toestroom van mensen waar doorgaans niet om is gevraagd, wier culturele verrijking ze als regel kunnen missen en wier gemiddelde economische bijdrage per saldo non-existent is. De illusie van de grenzeloze, diverse wereld is definitief voorbij.’
Lees mijn column voor Elsevier Weekblad hier

Ollongren• Het Grote Gas Verbieden is begonnen
De eerste juli van 2018 kan de geschiedenis in gaan als de dag waarop Nederland begon aan het ontmantelen van zijn aardgasnet, wellicht het beste gasnet dat wereldwijd ooit heeft bestaan. De reden: een succesvolle lobby van activisten die door het afbreken van het gasnet wil bereiken dat Nederland gedwongen wordt om ‘duurzaam’ te worden. Want #VanGasLos is vooral dwang. Iedereen mag immers warmtepompen aanschaffen, iedereen mag op inductie koken, iedereen mag infraroodverwarming in huis halen. Iedereen mag zijn huis isoleren. Maar moeten? En tegen hoge kosten?
Ik nam deel aan Het Grote Gasdebat dat op 25 juni 2018 in De Balie in Amsterdam werd georganiseerd. Mijn inleiding voor die bijeenkomst kunt u (gratis, vrij toegankelijk) lezen op deze website.
Lees hier
Voor Elsevier Weekblad schreef ik een terugblik op Het Grote Gasdebat: ‘Politici duiken weg voor hun eigen gasverbod’. Want dat doen ze. Ze staan hier op een rijtje, al de politici die om het gasverbod hebben gevraagd, het in alle haast doorvoeren van dat gasverbod en het – al polderend – uitvoeren van dat verbod.
Lees hier mijn commentaar op de site van Elsevier Weekblad
Een korte samenvatting van de gasgekte van RutteDrie kunt u hier lezen

klimaatparade• Pik een graantje mee van het klimaat
Ze zijn er bij honderden, duizenden, de handige jongens en gisse meisjes die meeliften met de klimaatdeals, energieakkoorden, gasverboden.
Lees mijn column, hier via Elsevier Weekblad
Of hier, via Blendle

• Een euro met Italië blijft een wankele euro
Mijn column staat nu ook op Blendle. Lees hier

Kijk hier het hele Grote Gasdebat terug


Den Haag blaast klimaatballon op

Als pesters populair zijn, wat stelt solidariteit dan voor? Een euro met Italië is een onhoudbare euro. En het onevenwichtige en peperdure klimaatbeleid van RutteDrie, dat gaat zo niet. In de nieuwe Wynia’s Week.

Ollongren• Op naar Het Grote Gasdebat
Bij de Kamerverkiezingen van vorig jaar maart had bijna niemand het over het klimaat, of de energietransitie, of het afkoppelen van de Nederlandse woningen van het aardgas. Maar in de coulissen zaten de activisten en lobbyïsten al klaar om na de verkiezingen hun slag te slaan. Zo werd RutteDrie na zeven maanden formeren qua CO2 het meest ambitieuze kabinet van Europa. Nederland moet een kwart sneller broeikasgas reduceren dan elders. De Nederlandse burger draait er voor op. Voor het onder de zeebodem stoppen van CO2 dat door bedrijven wordt geproduceerd, voor de hogere energieprijzen, voor de gigantische investeringen die in woningen moeten worden gedaan omdat gas niet meer mag. Op 25 juni organiseert Elsevier Weekblad een debat in De Balie in Amsterdam over het van overheidswege afkoppelen van woningen van het aardgas.
Meer informatie en kaartverkoop hier
Dit schreef ik voor Elsevier Weekblad over de klimaatballon die de Haagse politiek aan het opblazen is. Want op enig moment pikken de burgers van Nederland het niet meer, die manische fixatie op klimaat, in combinatie met #gashaat. En de rekening, die altijd maar één kant op gaat.
En dit zei ik er over als Opiniemaker bij WNL op NPO Radio 1: ‘Het Nederlandse gasbeleid is totaal hypocriet’

italie• Een euro met Italië is een onhoudbare euro
De Duitsers en de Nederlanders mokken, omdat ze steeds moeten opdraaien voor het bijeenhouden van de euro. De Italianen, die klagen ook over de euro, maar dan omdat ze de euro de schuld geven van werkloosheid en armoede. Het had nooit gemoeten: Italië in één munt, samen met Duitsland (en Nederland). Ondertussen moest Griekenland gered omdat Italië anders zou omvallen. En de Europese Centrale Bank blijft onder leiding van de Italiaan Mario Draghi maar geld drukken, ook al om Italië in de euro te houden. Het is onhoudbaar. Het is geen vraag of Italië uit de euro valt, maar wanneer.
Dit schreef ik in mijn column voor Elsevier

Rutte III op het bordes• Als pesten populair maakt, wat stelt solidariteit dan voor?
De Nederlandse overheid doet van alles om pesten op school tegen te gaan, maar de successen blijven uit. Programma’s tegen pesten werken niet, of zelfs contraproductief. Zodat er zelfs een commissie is ingesteld die kijkt of maatregelen tegen pesten wel, niet of een beetje helpen. Maar wat, zo vraag ik mij dan af, stelt een wereld vol met zogenaamde solidariteit eigenlijk voor, als overal gepest wordt, pesters populair zijn en slachtoffers zelden te hulp worden geschoten en zelfs aangewreven wordt dat ze het er wel naar gemaakt zullen hebben? Waarom betalen we in een samenleving waar zoveel gepest wordt nog wel de helft van het inkomen voor anderen – uit solidariteit? Een raadsel.
Mijn column staat hier
Of hier, via Blendle

Rode regenten• Amsterdamse wolkenridders
In de hoofdstad is een ultralinks wethouderscollege aangetreden. Daar gaat de rest van het land ook nog wel wat van merken.
Mijn column staat nu ook op Blendle


Luchtfietsers regeren de hoofdstad

Zonder christendom geen democratie? Jelte Wiersma schreef een gastbijdrage voor Wynia’s Week. De grootste gemeente van Nederland wordt geregeerd door een bijzonder links bestuur en daar gaat Nederland nog wat van merken. En het gasverbod, dat is natuurlijk idioot. In Wynia’s Week.

Amsterdam presenteert coalitieakkoord• Of zijn het wolkenridders?
Amsterdam heeft enige ervaring met linkse experimenten, maar het is in 2018 voor het eerst dat buitenboord-links de overhand heeft. Van 1914 tot 2014 hadden de sociaaldemocraten (SDAP, PvdA) de leiding, maar hun machtspolitiek werkte zoveel ergernis, dat de kiezers in 2014 D66 de grootste maakten. En nu zijn de Rode Regenten van de PvdA terug, zij het kleiner dan ooit en onder de regie van GroenLinks, dat altijd groot, maar nog nooit de grootste was in Amsterdam. Daar gaat de rest van het land ook nog wel wat van merken, van wellicht het meest linkse bestuur (GL, D66, SP, PvdA) dat de hoofdstad ooit heeft gehad.
Lees mijn column voor Elsevier Weekblad [premium]

• Idioot gasverbod
Mijn commentaar staat nu ook op Blendle. Lees hier

• Een optocht van Groningen naar Parijs
Mijn column staat nu ook op Blendle. Lees hier

jelte_wiersma• Zonder christendom geen democratie
‘Westerse leiders proberen wereldwijd de democratie te promoten. Daarmee bedoelen ze eigenlijk, dat ze het christendom willen verspreiden,’ schrijft Jelte Wiersma, journalist te Brussel, in deze gastbijdrage voor Wynia’s Week. Wiersma noemt ‘het christelijke concept’ als drijfveer voor Sir Winston Churchill om het op te nemen tegen nazi’s en fascisten. Maar de christelijk geïnspireerde democratie opleggen in de islamitische wereld, dat gaat zo maar niet – zoals George W. Bush en Tony Blair hebben ondervonden in Afghanistan en Irak.

Zonder christendom geen democratie

Door Jelte Wiersma

Westerse leiders proberen wereldwijd de democratie te promoten. Daarmee bedoelen ze eigenlijk dat ze het christendom willen verspreiden. Maar dat willen en durven ze niet te zeggen. Dit leidt tot allerlei misverstanden en misvattingen.

political_regime_1816-2015Het aantal min of meer democratische landen is sinds de Tweede Wereldoorlog enorm toegenomen. Daarbij valt op dat die groei heeft plaatsgehad in de christelijke delen van de wereld, Europa, Noord-Amerika, Zuid-Amerika, zuidelijke Afrika en zo nog wat. En dat de niet-christelijke Aziatische democratieën India, Zuid-Korea en Japan verregaand zijn beïnvloed door christelijke landen.
Klik op de kaart voor grote afbeelding.
Bekijk hier de interactieve kaart op ourworldindata.org

Wat ook opvalt is, dat een aantal landen die te boek stond als democratieën juist ondemocratischer zijn geworden. Het overwegend islamitische Turkije en Indonesië zijn de bekendste voorbeelden. En de niet-christelijke reus China wordt eerder autocratischer dan democratischer.

Was de hoop in het westen na de implosie van de Sovjet-Unie van begin jaren negentig dat de hele wereld de (liberale) democratie zou omarmen, in het tweede decennium van de eenentwintigste eeuw blijkt dat onrealistisch. Landen annex met de christelijke cultuur worden veelal democratischer, landen zonder christelijke cultuur eerder autocratischer. Telkens geldt: uitzonderingen daargelaten.

Deze dubbelzijdige ontwikkeling is niet zo verwonderlijk

Voor democratie is nodig dat mensen vrij zijn, zichzelf zien als individuen en elkaar als gelijken. Dit idee is de kern van het christendom. Alle mensen zijn gelijke individuen onder een God. Dit was en is een revolutionair idee. De Amerikaans-Britse politiek filosoof Larry Siedentop (Oxford) zette dit uiteen in zijn studie ‘Inventing the Individual: The Origins of Western Liberalism‘ Siedentop zegt: ‘Christendom betekent onderwerping aan vrijheid, liberalism’.

Sir_Winston_ChurchillDit christelijke concept inspireerde de Britse premier Winston Churchill om het op te nemen tegen de nazi’s en de fascisten. Hij sprak expliciet over dreigende ondergang van de christelijke beschaving, de christelijke wereld en alle vrijheden die daaruit voortkomen.

‘Christelijke wereld’ werd ‘westerse wereld’

Heden ten dage praten politici van hier niet meer over de christelijke beschaving of de christelijke wereld, maar over ‘het westen’. Dit is opnieuw revolutionair. Het westen heeft zo in het zelfbeeld de band met het christendom doorgesneden. Dit leidt tot allerlei misverstanden en miscalculaties.

In het westen (de christelijke wereld) heeft het idee postgevat dat met economische groei democratie ontstaat. Mensen die materieel een bepaald welstandsniveau bereiken, zouden belangstelling ontwikkelen voor immateriële zaken, inspraak willen waarna democratie ontstaat. Laten we vooral blijven hopen dat het zo werkt – hoop doet leven – maar vooralsnog werkt het niet per se zo.

Vrijheid is eng

Allereerst bestaat het misverstand dat mensen per se vrijheid willen. Vrijheid is eng, dwingt tot het nemen van verantwoordelijkheid en is per definitie enigszins chaotisch. Het verlangen naar een sterke leider is – ook in de christelijke wereld – bij veel mensen groot. En zelfs als de wens tot vrijheid wel zou bestaan, geldt dat fanatieke en agressieve minderheden zoals salafistisch moslims in Indonesië, de AK-partij in Turkije en de Communistische Partij in China een heel land naar hun hand kunnen zetten.

Ook denken velen in het westen dat democratie superieur is aan dictatuur of andere vormen van staatsinrichting. Dit is een misverstand. Democratie is voor de christelijke wereld misschien superieur, maar voor de niet-christelijke wereld hoeft dat helemaal niet zo te zijn.

In een land zoals Egypte leidde democratie tot de uitverkiezing van de Moslimbroederschap. De Moslimbroeders wilden die macht gebruiken om het land om te bouwen tot een islamitische staat. Velen in Egypte en daarbuiten haalden opgelucht adem, toen het leger de Moslimbroeders buiten smeet, de dictatuur herstelde en generaal al-Sisi installeerde als president. De vrijheid in Egypte en bescherming van minderheden is groter onder een militaire dictatuur dan onder de democratisch gekozen Moslimbroeders.

In niet-christelijke landen kan een verlichte dictatuur wel eens te prevaleren zijn boven democratie als bescherming van minderheden, stabiliteit en enige mate van vrijheid je lief is. De Verenigde Arabische Emiraten, Singapore en vele andere landen varen er wel bij. Het Brookingsinstitute publiceerde in 2016 een studie waaruit bleek dat democratiën ook niet leiden tot meer economische groei dan autocratieën. Dus voor financiële welvaart is een overgang naar democratie niet per se nodig, terwijl die gedachte in het westen nog wijdverspreid is.
Artikel op Brooking.edu: Democracy does not cause growth

bush-blairKruistocht Bush en Blair

Een volgend westerse misverstand is dat democratie met geweld kan worden opgelegd. De invasies in Irak en Afghanistan zijn daarvan voorbeelden. Deze invasies werden door velen in de islamitische wereld opgevat als een kruistocht. En dat was precies wat het was. De Amerikaanse president George W. Bush en de Britse premier Tony Blair, beide devote christenen, baden samen voorafgaand aan deze invallen en zagen het als hun heilige taak de democratie te verspreiden. Hoe nobel misschien ook: ze probeerden een christelijk idee te verspreiden zonder het christendom zelf te willen of kunnen verspreiden. Daarmee was het doel van de invasies bij voorbaat onbereikbaar.

Onterecht luchtig over niet-christelijke immigratie

Een laatste westers misverstand is dat islamieten, Chinezen en anderen die naar het westen zijn getrokken (liberale) democraten kunnen worden zonder de christelijke cultuur te omarmen. Het is dan ook niet verrassend dat inburgeringscursussen nauwelijks werken. Dit zijn eigenlijk inleidingen in de christelijke cultuur. Die slaan natuurlijk niet aan bij islamieten of Chinezen die hun eigen cultuur niet zomaar willen afwerpen. Immigratie naar hier door niet-christenen is dan ook niet iets om luchtig over te doen. Een luchtigheid die nog steeds teveel bestaat bij vele westerse regeringen.

Telkens geldt: Het westen probeert wel de vruchten (individualisme, vrijheid, democratie) van de christelijke cultuur te verspreiden zonder de bron (het christendom) te willen verspreiden. Terwijl het christendom de noodzakelijke vruchtbare aarde lijkt te zijn voor het tot bloei komen van vrijheid en de democratie die daaruit voortvloeit.

Al met al zou het wel aardig zijn als de westerse wereld zichzelf weer gaat zien als christelijk. Niet per se in religieuze zin als wel in politieke en culturele zin. Dit kan zomaar eens allerlei misverstanden en misvattingen voorkomen.


Mensensmokkel bestrijden door mensenruil

De Nederlandse #gasgekte die het wereldklimaat moet redden houdt nog even aan. Slimme Afrikaanse leiders weten Europese ministers zo ver te krijgen dat ze naast het geven van geld en het delen van mooie woorden ook de Afrikaanse migratie bevorderen. In deze Wynia’s Week.

emigranten• Migratie keren door migranten binnen te laten
Toen Halbe Zijlstra fractievoorzitter van de VVD was en later minister, dacht hij dat Nederland arbeidskrachten uit Afrika nodig had. Maar waarom toch uit Afrika? Is Afrikaans personeel getalenteerder dan Russen, Japanners of Chinezen? Er is weinig dat daar op wijst. Nee, Afrikanen komen met honderdduizenden illegaal naar Europa en omdat Afrikaanse leiders vaak weigeren om hun mensen terug te nemen worden die leiders nu gepaaid. Dat paaien gebeurt met geld (ontwikkelingshulp) en mooie woorden. En ook met de toezegging dat als zij hun illegalen terugnemen, wij dan legale immigranten uit Afrika zullen aantrekken. Het staat zwart op wit, met ook een Nederlandse handtekening er onder. Probleem: waarom zou Nederland Afrikaans personeel aantrekken als dat nu al kan, maar dat nauwelijks gebeurt, bij gebrek aan gekwalificeerd aanbod?
Ik schreef er over voor Elsevier Weekblad [premium]
Hier te lezen via Blendle

• Wanneer gaat de AOW naar de herbronning?
Mijn column over Lodewijk Asscher, Wilem Drees en de AOW staat nu ook op Blendle.
Lees hier

Aardgas• Een boetetocht, van Groningen naar Parijs
Echt logisch is het niet, dat Gasland Nederland zich wil ombouwen tot Gidsland Nederland en zich daarom wil kastijden door zich van het aardgas at te koppelen. De betrokkenen zullen het ontkennen, maar er zitten tal van irrationele bewegingen rond het gasverbod, zoals dat binnenkort begint met nieuwe huizen (en daarna de rest van het land). Kosten: tweehonderd miljard euro, alleen al voor het ombouwen van huizen en het duurder maken van nieuwbouw. Dat is niet eens zo gek veel minder dan wat de Nederlandse staat heeft verdiend door zich aan het aardgas te koppelen.
Lees mijn Elsevier-column hier [premium]

ollongren• Gasverbod als gloeilampverbod
Voor de commentaarrubriek van Elsevier Weekblad liep ik nog eens langs de rationele redenen achter het gasverbod. Die redenen heten, niet eens zo verrassend: geld. Het was natuurlijk al bekend dat de installateurs en sommige fabrikanten dolgraag een halve eeuw lang warmtepompen in de acht miljoen Nederlandse woningen willen bouwen, in plaats van de huidige cv’s. Maar wat dacht u van de nutsbedrijven (‘netbeheerders’) en de ondernemingen die warmtenetten bouwen en exploiteren? Die willen natuurlijk ook van het gas af: de één omdat zo een aantrekkelijke concurrent om zeep wordt geholpen, de ander omdat op die manier kosten worden bespaard (en die van de consument navenant opgedreven). Tel uit uw verlies.
Lees mijn commentaar voor EW


Echt waar: nieuwbouw nu al van gas af

Hoe Nederland de grootste sponsor van Brussel werd, de PvdA met de AOW worstelt en uw nieuwe woning al meteen geen cv meer mag hebben. In deze Wynia’s Week.

Ollongren• Antigasgekte slaat door
Voor Elsevier Weekblad schreef ik een commentaar waarin ik memoreerde dat Nederland volledig doorslaat met het afkoppelen en zelfs verbieden van aardgas. In Den Haag lijkt nauwelijks meer iemand te beseffen dat het voor het stoppen met de gaswinning in Groningen niet nodig is om meteen ook te beginnen met het afkoppelen van de Nederlandse woningen van het aardgas. Ook lijkt er nauwelijks iemand te beseffen dat het volkomen onlogisch is om omwille van het klimaat prioriteit te geven aan het uitbannen van aardgas.
Aardgas is schoner en klimaatvriendelijker dan vrijwel andere brandstoffen en dat is reden waarom overal ter wereld, inclusief onze buurlanden, aardgas in toenemende mate populair is. En Nederland? Dat verbiedt het gebruik van aardgas, te beginnen in nieuwbouwhuizen en in nieuwbouw voor kleine bedrijven.
Dat schreef ik dus. En zo is het ook. In het regeerakkoord van RutteDrie wordt gestreefd pas aan het eind van de kabinetsperiode te stoppen met de aansluitplicht voor gas. Maar op 30 januari 2018 – helemaal in de ban van de laatste aardbeving te Zeerijp – besloot een vrijwel voltallige Tweede Kamer om de aansluitplicht voor gas te laten vervallen. Het kabinet heeft inmiddels besloten dat op 1 juli in te laten gaan, tot woede van veel bouwers en woningbouwcorporaties en van de staatsbedrijf Gasunie en semistaatsbedrijf GasTerra.
Het oogt zo onschuldig, dat vervallen van de aansluitplicht. In de praktijk betekent het echter een verbod op aardgas bij nieuwbouw. Lees maar. Nederland voert dus, misschien zonder dat alle politici die voorstemden dat beseften, met ingang van 1 juli 2018 een verbod in op het gebruik van aardgas in nieuwbouwhuizen en kleine bedrijven.
Gemeenten kunnen alleen in uitzonderlijke gevallen afwijken van dit verbod. Bovendien stelt minister Kajsa Ollongren (D66, BZK) ook daar weer regels voor op. En deze minister en haar partij hebben grote haast om Nederland gasvrij te maken.
Nederland, het land met de beste gasinfrastructuur ter wereld, met een staat die op alle mogelijke manieren in gastransport en gashandel zit, gaat dus met gloeiende haast het gas afschaffen. Voor woningen en kleine bedrijven, althans. Niet voor grote bedrijven, die drie keer zoveel gas afnemen. Ook niet voor andere landen, want de Nederlandse staat blijft dé gasrotonde voor de buurlanden, van Noorwegen, Nederland en Rusland naar Duitsland, Engeland en België. Veel aardgasgekker kan het niet worden.
Lees hier mijn commentaar voor Elsevier via Blendle

Lodewijk Asscher• Asscher maakt AOW-draai. Maar moet de AOW niet naar de herbronning?
Onder leiding van Lodewijk Asscher leed de PvdA het grootste verlies uit de geschiedenis van de Nederlandse sociaaldemocratie. Toch hoeft Asscher niet weg van de partij. Nee, hij krijgt de gelegenheid om alles wat de PvdA de afgelopen decennia bedacht onder de loep te nemen en eventueel terug te draaien, te beginnen de snelle stijging van de AOW-leeftijd. Wat Asscher een half jaar geleden als minister nog voorstond, wordt nu vanuit de oppositie bestreden. Maar wacht eens even: kan dat wel? Is de AOW van PvdA-grondlegger Willem Drees niet zelf toe aan een herbronning?
Lees mijn column voor Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

rutte - EU geld• En weer moet Nederland aftikken in Brussel
Ik was er in december 1992 in het Schotse Edinburgh getuige van, hoe Nederland de grootste betaler van de Europese Unie werd. Premier Ruud Lubbers en vicepremier Wim Kok gingen samen met minister van Buitenlandse Zaken Hans van den Broek naar de Europese Top aldaar. Van de Tweede Kamer hadden ze de opdracht meegekregen dat Europa moest ingrijpen in Bosnië en dat Nederland zelf daarbij voorop moest lopen. In Edinburgh werd zo de aanzet geleverd voor het drama in Srebrenica, twee en een half jaar later. In het vliegtuig naar Edinburgh werd ook nog even geregeld dat Hans van den Broek een nieuwe baan zou krijgen: hij werd enkele weken later de nieuwe Nederlandse Europees commissaris.
Maar hèt grote besluit in Edinburgh ging over de meerjarenbegroting van de Europese Unie. Onder druk van Brussel en de zuidelijke landen gingen de uitgaven gigantisch omhoog. Nederland kreeg daar hoegenaamd niets van, maar moest er wel voor betalen. En zo werd Nederland in Edinburgh naar verhouding de grootste betaler van Brussel, tot op de dag van vandaag. De premiers Wim Kok, Jan Peter Balkenende en Mark Rutte hebben nadien veel moeite gedaan om er wat miljarden af te halen, maar veel haalde het niet uit. En weer gaat de rekening van Brussel omhoog.
Lees mijn column in Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

keppeltje• Haatzaaiers, haatpredikers, haatgelden: weren, bestrijden, bestraffen
Natuurlijk, Jodenhaat was er al heel lang, zeker ook in Nederland. Maar de ‘autochtone’ Jodenhaat is, zo laat het zich aanzien, een marginaal fenomeen geworden in vergelijking met de geïmporteerde Jodenhaat uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Ook in Zweden en Duitsland beginnen ministers dat in te zien. Nederland loopt niet voorop.
Lees mijn commentaar voor Elsevier Weekblad
Of hier, via Blendle

• Dividendbelasting-memo’s: een lobbycratisch inkijkje
Mijn column over Hollandse Handjeklap ten behoeve van Shell en Unilever staat nu ook op Blendle.
Lees hier


Zo kwamen allochtonen De Bezetting binnen

Mark Rutte mag dan wel de Boeienkoning van het Binnenhof zijn, maar hoe vaak loopt zijn goocheltruc nog goed af? Hoe Marokkanen die nooit in Nederland waren allochtoons Nederland bij de Dodenherdenking moeten betrekken. En: Geld speelt geen rol. In deze Wynia’s Week.

4-mei-herdenking • Hoe allochtonen de Dodenherdenking in werden geschreven
De organisatoren van 4 en 5 mei lijken in een permanente zorg te verkeren of Dodenherdenking en Bevrijding nog wel bij de tijd zijn. Voortdurend wordt gezocht naar verbreding en actualisering van De Oorlog. Zo bekeken kwam het niet eens zo slecht uit, dat in 2003 op zeven plekken in Amsterdam Marokkaanse jongens de Dodenherdenking versjteerden. In West was er een herdenking waar jochies eerst de Twee Minuten Stilte verstoorden met de herhaalde uitroep ‘Alle Joden Moeten Dood’ en later op de avond vers gelegde kransen rondschopten.
Zo kwam een moderne traditie op gang, een traditie die tot doel heeft om allochtonen de vaderlandse geschiedenis in te schrijven met de bedoeling hen het idee te geven dat ze er bij horen, omdat ze er vroeger ook al bij hoorden. In het geval van Suriname en de Antillen is dat nog wel te doen, maar in het geval van Turkije is het nagenoeg onmogelijk. Turkije heeft geen enkele bijdrage geleverd aan de geallieerde bevrijding van Europa. En Nederlands-Turkse betrekkingen waren er in het midden van de vorige eeuw nauwelijks.
In het geval van Marokko waren er nog wel kansen voor een creatieve historicus. Er was weliswaar geen enkele relatie tussen Nederland en Marokko rond 1940-1945, maar er liggen op een oorlogsbegraafplaats in Zeeland wel degelijk enkele tientallen omgekomen Marokkanen: in de zomer van 1940 aangespoeld op de Hollandse en Friese kust, nadat ze bij Duinkerken waren verdronken.
Die Zeeuwse graven dragen de illusie van de Marokkaanse bijdrage aan de verdediging en bevrijding van Nederland. Het en der wordt die Marokkaanse bevrijdersrol ieder jaar gevierd – ook met Marokkaanse diplomaten en Marokkaanse vlaggen. Terwijl al lang vast staat dat geen Marokkaan in de jaren 1940-’45 op Nederlands grondgebied ooit een schot heeft gelost.
Lees mijn Kleine Geschiedenis van de geschiedvervalsing omwille van de allochtone integratie.
Hier via Elsevier Weekblad [premium]
En hier via Blendle

• Lobbycratisch inkijkje: de boeienkoning van het Binnenhof
Je komt er niet achter hoe hij het doet, maar steeds lukt het hem weer: wegkomen met het onmogelijke. Nieuw aan het ‘memodebat’ van eind april was, dat Mark Rutte deze keer ook zijn secondanten Sybrand Buma, Alexander Pechtold en Gert-Jan Seger meesleepte in zijn onwaarheid. Of eigenlijk is ook dat niet nieuw. Rutte’s vrienden blijken aan het eind van het verhaal immers altijd verliezers te worden.
Mijn column voor Elsevier Weekblad staat hier [premium]

macron-trump• Macron valt minder goed in Berlijn, maar compenseert dat in Washington
De Franse president Emmanuel Macron maakte een jaar geleden een eind aan de populistische opmars, belichaamd door Brexit en Trump. Macron werd de held van veel media – en zeker ook van de Brusselse bureaucratie. Macron zou ‘Europa’ doen opleven, omdat Angela Merkel in Berlijn uit zijn hand eet. Helaas voor Macron: zo vanzelfsprekend is dat niet – niet meer, althans. Maar deze week werd Macron glorieus ontvangen in Washington. En Merkel was er ook, maar slechts even.
Dit schreef ik er over voor Elsevier [premium]
Hier de versie via Blendle

Wiebes• Geld geen rol meer
De kabinetten-Rutte bezuinigden en verzwaarden de belastingen in crisistijd en gaan nu weer geld uitgeven terwijl de economie prima loopt. Sterker nog: het kabinet besluit om te stoppen met aardgaswinning, maar vindt het niet eens nodig om te kijken wat het kost. Terwijl het eerste de beste Kamerlid ‘dekking’ moet vinden voor alles wat ‘ie anders wil, neemt de ministerraad miljardenbesluiten zonder te weten hoe die te betalen.
Lees via Elsevier
Via Blendle

• Toen arbeiders rechts gingen stemmen
Kiezers stemmen al lang niet meer links zoals ze vroeger links stemden. Linkse kiezers belandden bij rechtse partijen en links heeft het nakijken. Daar krijgen ook vakbonden mee van doen.
Mijn column voor Elsevier Weekblad staat nu ook op Blendle


Ruud Lubbers wilde Geert Wilders ‘afstoppen’

Hoe oud-premier Ruud Lubbers zijn vriend Ernst Hirsch Ballin als minister wilde inzetten om Geert Wilders te ‘temmen’. Waarom linkse vakbonden een probleem hebben nu hun leden steeds vaker rechts stemmen. Waarom de herverkiezing van de Hongaarse premier Viktor Orban een waarschuwing is (en leerzaam). En hoe de wereld in tien jaar kantelde. In de nieuwe Wynia’s Week.

Geert Wilders• Lubbers herinnerde zich niet altijd alles goed
Oud-premier Ruud Lubbers begon in 2016 op aandrang van schrijver Geert Mak bij wijze van therapie zijn herinneringen op te schrijven. Lubbers leed op dat moment namelijk aan depressies. Vorig jaar kwam er een historica bij die Lubbers interviewde. Het resultaat verscheen als ‘Persoonlijke Herinneringen’. De merkwaardigste herinnering is wel dat hij Geert Wilders wilde stoppen door hem kabinetsverantwoordelijkheid te geven (en Hirsch Ballin vetorecht op Wilders’ uitlatingen te geven). Of Lubbers’ herinneringen aan Helmut Kohl wel zo precies zijn, valt te bezien. En Lubbers vertelt nogal trots hoe hij na de dood van zijn vader een conflict met de Belastingdienst beslechtte met het dreigement naar buiten te brengen dat de belastingambtenaren zijn vader de dood in hadden gedreven. Maar aan het eind van het boek vertelt Lubbers dat hij misschien niet veel principes had, maar dat ‘ie zich in ieder geval nooit had laten chanteren.
Lees mijn verhaal over Lubbers’ herinneringen hier

merkel• Toen arbeiders rechts gingen stemmen
Tien jaar geleden wilde Agnes Jongerius de steun van Geert Wilders bij het verzet tegen de AOW-leeftijdsverhoging. Het mocht niet van de scherpslijpers binnen de FNV. Ondertussen stemden steeds meer leden van de ‘linkse’ FNV op de ‘rechtse’ PVV. En de FNV demonstreert ondertussen met extreemlinkse en soms gewelddadige ‘antifa’s’ tegen de Wilders en Baudet. In Duitsland begint het ook te wrikken. Daar beginnen leden van de traditioneel linkse DGB in opstand te komen. Of ze beginnen zelf vakbonden, gelieerd aan de ‘rechtspopulistische’ Alternative für Deutschland.
Lees mijn column via Elsevier Weekblad [premium]

Orban• Van Orban valt nog best veel te leren (ten goede en ten kwade)
Viktor Orban is herkozen tot premier van Hongarije. Hij is de schrik van links en eurofiel West-Europa. Hij flirt met Poetin en wil geen moslims in Hongarije, al helemaal geen door Brussel opgelegde asielzoekers. Een echte democraat is hij ook niet. Maar Brussel, Berlijn en Den Haag kunnen van de overwinningen van Orban wel leren, dat je het ook te ver kunt laten komen met immigratie, asiel, islam en wegcijfercultuur. Zo niet, dan kan het zijn dat je de deur open zet voor de Orbans van deze wereld.
Lees mijn column via Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

bos - balkenende• Tien jaar geleden eindigde het dominante westen
De financiële crisis maakte een einde aan de toonzettende rol van het westen in de wereld. Rusland maakte een politieke comeback, China rivaliseert met de Verenigde Staten om de toppositie en Europa werd het hardst geraakt door de crisis.
Lees mijn column via Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle


Gronings gas was in 2030 toch al op

Rutte en Ollongren zitten achter nepnieuws aan, maar Wim Kok had in zijn tijd last van ‘mediagolven’. Groningen gaat van het gas af, maar het werkelijke nieuws is dat Nederland juist aan het gas blijft. Marianne Thieme is een steun voor exporterende slagers. En D66 is een echte kabinettenbreker.

aardgas• Rutte en Wiebes koppelen Nederland juist niet van het gas af
De aankondiging van de VVD-bewindslieden Mark Rutte en Eric Wiebes dat Groningen van het gas af gaat leidde tot een feestelijk Pasen voor kabinet en coalitie. Vriend en vijand vond het dapper en mooi en een uitkomst voor de Groningers. Maar hoeveel nieuws was het helemaal?
Met de aankondiging dat er na 2030 geen gas meer gewonnen zal worden in Groningen leverde het kabinet weinig nieuws en het beetje nieuws dat er was, was boterzacht. Het was immers al lang bekend dat het Groningse Slochteren-veld rond 2030 leeg zou zijn. Nieuw is, dat er gestopt zal worden terwijl het veld nog niet leeg is. Heel dapper was het afbouwen ook niet, want dat heeft grotendeels plaats na deze kabinetsperiode.
Nee, het echte gasnieuws van Witte Donderdag was, dat het kabinet een stikstoffabriek gaat bouwen, die bijna de hele gasvraag van Nederlandse huishoudens gaande kan houden. Russisch en Noors gas wordt met stikstof aangelengd, zodat het op Gronings gas lijkt en de Nederlandse cv’s en de Nederlandse gasfornuizen dat gas in beginsel nog lang na 2030 kunnen blijven gebruiken. En dat is iets heel anders dan de eerdere dwaze plannen om Nederland in hoog tempo gasvrij te maken. Daar ziet het kabinet dus stiekem van af.
Lees mijn commentaar hier [premium]

marianne thieme• Slagers hebben baat bij Marianne Thieme
Er wordt wel eens wat om gegniffeld, maar dankzij de Partij voor de Dieren loop Nederland voorop met dierenwelzijn en zo. Nederland maakt school, omdat Marianne Thieme school maakt. En zo kon het gebeuren, dat de grootste slagerij van Nederland zijn eigen dierenwelzijnsbeleid elders te gelde kan maken.
Lees mijn column hier [premium]

Pechtold• D66 is een echte kabinettenbreker
De vorige twee kabinetten waar D66 in zat, belandden door toedoen van D66 drie keer in een kabinetscrisis. In 1999 was er een crisis door het afblazen van het referendum, in 2005 was er een crisis door het afblazen van de gekozen burgemeester. En in 2006 was het echt raak, toen D66 het tweede kabinet-Balkenende naar huis stuurde vanwege het asielbeleid. En ook nu is D66 de grootste risicofactor voor coalitie en kabinet.
Lees mijn commentaar via Elsevier Weekblad [premium]
Of lees mijn commentaar via Blendle

• De multinationals maken het nu wel heel bont in Den Haag
Jeroen van der Veer (Shell, ING, Philips) heeft het kabinet voorgesteld om contact te houden met een soort CEO-raad, een club van topmannen van internationale bedrijven. Een verbazingwekkend plan. Er zijn immers nauwelijks Nederlanders te vinden die zo rechtstreeks meeregeren in Den Haag als de bazen van de multinationals. Ik schreef daar al over in mijn column.
Die staat nu ook op Blendle

• De democratie neemt af
Vooruitgang is niet vanzelfsprekend, dat blijkt wel weer. Er komen namelijk meer autocraten en dictaturen. En de democratie neemt af.
Mijn commentaar staat nu ook op Blendle

wim kok• Premiers zitten wel vaker achter nepnieuws aan
Rutte en Ollongren denken het moeilijk te hebben met ‘nepnieuws’. Maar toenmalig premier Wim Kok had het ook niet makkelijk. Die had van doen met ‘mediagolven’. Gelukkig kreeg hij hulp van hoofdredacteuren.
Lees het hele verhaal hier (vrij toegankelijk, op Facebook)


Tien lessen van 21 maart 2018

In deze Wynia’s Week: Politici en de bazen van multinationals spelen met vuur. De gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart in tien aforismes. En: de democratie groeit niet, de democratie verliest juist terrein. Dictaturen bedreigen vrede en welvaart.

• Ook deze verkiezingsuitslag is historisch
Op Twitter begeleidde ik de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen in tien tweets. Hier vat ik ze samen in tien #hashtags.
1 Zelfs het meest referendumhatende kabinet kan niet straffeloos zonder meer voorbij gaan aan een referendumuitslag. #sleepwet.
2 Ooit telde de PvdA hooghartig de laatste dagen af van de christendemocraten. Nu is de PvdA zelf in de marge beland. #killerverkiezingen
3 Dat GroenLinks won weegt niet op tegen het verlies van PvdA en SP (en D66, want die rekende je nog niet zo lang geleden ook bij links). #linksverlies
4 Dat GroenLinks de grootste linkse partij is geworden, illustreert dat de aandacht van links verschoven is van sociaal beleid voor arbeiders en ouderen naar duurzaamheid en diversiteit. #hiplinks #ecolinks #kosmolinks
5 De Nederlandse samenleving versplintert tot bubbels. Kiezers kiezen etnisch, op religie, op leeftijdsgroep, op woonsituatie en op levensgevoel. #versplintering
6 Mark Rutte wint meestal, overleeft altijd en eet steevast zijn coalitiepartners op. #BlijfWegBijRutte
7 Misschien dat nu dan eindelijk tot NPO en RTL doordringt dat de identiteitspolitieke beweging van Sylvana Simons buiten het Mediapark en buiten Amsterdam-Zuidoost nauwelijks aanhang heeft. #SylvanaSplinter
8 Voor het eerst na het einde van de CPN heeft de lange arm van een ander land weer een royaal aantal zetels in Nederlandse gemeenteraden. #ErdoRules
9 De SP probeerde een kwart eeuw lang de linkse veren van de PvdA op te rapen. Nu zakt de SP samen met de PvdA weg, het moeras in. #linksverlies
10 D66 krijgt geen klappen door mee te regeren, maar door te draaien en te keren. #D66ruggegraat

Formerende partijen met werkgevers en werknemers om de tafel• Politici en multinationals blazen samen een ballon van onvrede op
Het is haast te cynisch voor woorden. De financiële crisis ontstond in 2008, omdat landen en banken teveel schuld hadden gemaakt. Regeringen redden de banken en verhoogden de belastingen. Nu, tien jaar later, blijken de belastingen voor multinationals verlaagd en die van burgers verhoogd. In mijn column voor Elsevier Weekblad voorspel ik serieuze problemen als er geen einde komt aan die cynische handjeklap.
Lees mijn column hier [premium]

Putin• Steeds meer dictators
Een kwart eeuw geleden voorspelde Francis Fukuyama werd ‘het einde van de geschiedenis’. Het einde van de Koude Oorlog markeerde immers de overwinning van de democratie, de vrijhandel en de vrije, ondernemingsgewijze productie. Het liep anders. Als er al een nieuwe democratie bij komt, vervallen er wel twee in een hele of halve dictatuur. De ontwikkeling in landen als Rusland, China, Turkije en Saoedi-Arabië zijn veelbetekenend.
Lees mijn artikel in Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

pechtold kuzu• Diversiteitsgejubel berust op mythes
Mijn column voor Elsevier staat nu ook op Blendle.
Lees hier


Kwamen migranten ‘diversiteit’ naar NL brengen?

De groeiende Nederlandse diversiteitsindustrie draait op een mythe. Die luidt dat Nederland de grenzen heeft geopend omdat het land niet kleurrijk genoeg was. Verder in Wynia’s Week: Waarom slaan christenen steevast linksaf? En de welvaart, die komt inderdaad niet uit Brussel.

Parade van IEDER1 voor diversiteit• Het ‘divers’ maken van Nederland was nooit reden om de grenzen te openen
Als je het legertje diversiteitsambtenaren zou geloven, is het maar goed dat Nederland de afgelopen halve eeuw de grenzen heeft opengezet, want anders was het maar een naar ‘wit’ land gebleven. De onhoudbare vooruitgang, die heet ‘diversiteit’, zo heet het. Het gevolg is echter lang niet altijd vrolijkheid en vooruitgang, maar evenzeer frictie en fragmentatie.
Mijn column voor Elsevier Weekblad staat hier [premium]

Gert-Jan Segers• Waarom slaan christenen altijd af naar links?
Aan de vooravond van Pasen publiceer ik nogmaals een essay van een jaar geleden, waarin de christelijke afwijking naar links in de schijnwerper zet. Vooral de laatste halve eeuw slaan met name protestanten steevast af naar links. En conservatieve afsplitsingen doen dat vervolgens ook weer. In katholiek Nederland deed (en doet) zich iets soortgelijks voor. Het is een kwestie van selectief winkelen in Bijbelteksten om maar progressief te kunnen zijn en dominees die links worden aan de universiteit. En misschien ook wel een beetje zelfhaat: een gevolg van religieus schuldgevoel.
Lees mijn essay van mei vorig jaar hier [vrije toegang]

• Komt onze welvaart uit Brussel?
Nee, natuurlijk. En als het open houden van de Europese binnengrenzen al tot meer welvaart heeft geleid, is het geen reden om steeds maar meer miljarden naar Brussel te brengen. Open grenzen zijn namelijk gratis.
Mijn column voor Elsevier Weekblad staat nu ook op Blendle


Komt onze welvaart uit Brussel?

Als het klopt dat we meer dan een maandsalaris verdienen aan de Europese Unie zouden we al met al nauwelijks meer hoeven werken. Verder: hoe Humberto leed onder diversiteit. Hoe Eric Wiebes een eind maakt aan de vervuiler betaalt (want u betaalt). En een gouwe ouwe: het afschaffen van baar geld deugt niet.

EU kantoor brussel• Als alles één wordt hoeven we niet meer te werken
Het barst van de rapporten die melden dat ‘Europa’ veel welvaart brengt. Alleen zijn ze linksom of rechtsom allemaal gesponsord door de Europese Commissie. En als eenwording zoveel oplevert, dan zouden we ook al rijk zijn geworden door de eenwording van Nederland. En nog eens door het afschaffen van handelsbelemmeringen, wereldwijd. Miljarden naar Brussel brengen vanwege de open grenzen is al onzin, want open grenzen leveren vast welvaart op, maar ze kosten niets.
Lees mijn column voor Elsevier Weekblad [premium]

Luigi Di Maio• Angstcoalities regeren Europa
In ons deel van Europa regeert het midden. Dat was meestal al zo, maar dat midden heeft steeds minder steun. In Nederland waren er vier middenpartijen nodig om na zeven maanden een coalitieregering te vormen. Ze hebben samen één zetel meerderheid in de Tweede Kamer. In Duitsland hadden socialisten en conservatieven helemaal geen zin om samen door te regeren, maar het was de enige manier om de echte linksen en rechtsen buiten de deur te houden – net als in Nederland. En dan gaat nog zo’n angstcoalitie, die van Merkel en Macron, een poging doen om in Europa een vlucht vooruit te nemen. Ze hadden alleen even geen rekening gehouden met de Italianen. Die stemden in meerderheid op de populisten.
Lees mijn commentaar in Elsevier Weekblad [premium]
Of in Blendle

Humberto Tan• Humberto werd gesloopt door diversiteit
Het was dagenlang het gesprek van de dag: het ontslag van Humberto Tan als presentator van de enige talkshow van de populaire zender RTL4. Het ontslag was onafwendbaar, want de twee jaar geleden nog hyperpopulaire Humberto was zijn kijkers kwijtgeraakt. Zijn kijkcijfers leden niet alleen onder zijn schnabbels, zijn affaire(s) en het aanwenden van zijn show als uitstalkast van andere RTL-programma’s. Zowel Humberto’s programma als RTL4 profileerden zich ook steeds meer als platform voor etnische diversiteitspropaganda. En daar maak je je misschien populair mee in sommige hoeken van de Bijlmer, maar elders nauwelijks.
Lees mijn column in Elsevier Weekblad [premium]
Of hier, via Blendle

Eric Wiebes• Het klimaat, dat betaalt u
Minister Eric Wiebes heeft een gezelschap lobbycraten samengesteld, onder leiding van VVD-prominent Ed Nijpels. Die gaan de komende maanden samen met Shell, Greenpeace en andere belanghebbenden de miljarden verdelen die in het regeerakkoord in het vooruitzicht zijn gesteld om het klimaat te redden. De enige die niet aan tafel zit bent u. Enig idee wie er opdraait voor de rekening?
Lees hier mijn commentaar voor Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

digitaal geld• Alle geld digitaal maken is het begin van Orwell’s ‘1984’
Deze week was zelfs De Nederlandsche Bank boos en bezorgd, toen bleek dat gemeenten hun burgers geen keus meer geven: ze zullen en moeten digitaal betalen als ze iets van de gemeente nodig hebben. Ik schreef er drie jaar geleden al een beetje klassiek geworden column over, die nu weer de aandacht trok. Digitaal is hip, maar ook het potentiële einde van het individu, van de privacy ook.
Lees het hier [Elsevier premium]


Toen Van Aartsen nog van ‘islamo-fascisme’ sprak

In deze aflevering van Wynia’s Week een interessant document over de wondere wegen van Jozias van Aartsen. Ook: afval scheiden lijkt wel een religieuze bezigheid. Verder: hoe de onwaarheid gewoon werd aan het Binnenhof. Waarom de Fransen in crisistijd rijker werden en wij niet. En: hoe Nederland de topsponsor van Brussel werd.

Jozias-johannes-van-aartsen• Wat is er in Jozias van Aartsen gevaren?
Jozias van Aartsen is waarnemend burgemeester van Amsterdam en was eerder onder meer minister van Buitenlandse Zaken en burgemeester van Den Haag. Hij doet als burgemeester van de hoofdstad opvallend luchtige uitspraken over het ‘salafisme’. Dat is een fundamentalistische soennitische beweging in de islam. Vaak gaat het dan om de wahabitische sekte binnen de islam, een nauw met het Saoedische hof verbonden en met talloze miljarden gesponsorde beweging die de afgelopen halve eeuw wereldwijd is verspreid.
De Saoedi’s wilden en willen hun anti-westerse, vrouwonvriendelijke, anti-democratische en uitgesproken achterlijke gedachtengoed tot het dominante geloof binnen de islamitische wereld maken en zo ook invloed krijgen in westerse landen. Vrijwel alle islamitische terrorisme van de laatste kwart eeuw (buiten het Midden-Oosten, althans) houdt verband met dit Saoedische salafisme. Ook de veiligheidsdienst AIVD waarschuwt al jaren voor de verspreiding van het salafisme in Nederland.
Maar burgemeester Jozias van Aartsen ziet het heel anders. In Den Haag liet hij al moskeegangers van de salafistische As Soennah-moskee als vrijwilliger meepatrouilleren met de politie. Van Aartsen meende zelfs te weten dat het salafisme ‘niets, nul komma nul, te maken heeft met terrorisme of de politieke islam’ en zou dat ook in de AIVD-rapporten staan. In werkelijkheid is islamitisch terrorisme in West-Europa vrijwel altijd van salafistische origine.
In Amsterdam maakt de burgemeester het minstens zo bont. Hij bagatelliseerde de aanslag op een Joods restaurant, maar noemde het neerleggen van een pop zonder hoofd bij een moskee ‘een aanslag’. Als de Turkse Westermoskee met luidsprekers wil oproepen tot gebed, zal Van Aartsen daartoe de reglementen aanpassen (terwijl bij de bouw de toezegging was gedaan dat die oproepen er niet zouden komen).
En het salafisme, dat zou volgens Van Aartsen ‘helemaal geen stroming binnen de moslimgemeenschap’ zijn – wat overigens op gespannen voet staat met wat Van Aartsen ook zegt, namelijk dat (jonge) salafisten de hand moet worden gereikt. En het voortdurend hameren op het gevaar van het – kennelijk toch bestaande – salafisme, dat vond Van Aartsen maar ‘vervuiling van het debat’.
Al die naïeve, slecht geïnformeerde wegwuiverij van Jozias van Aartsen staat nogal haaks op zijn opvattingen in de tijd dat hij fractievoorzitter van de VVD in de Tweede Kamer was (2003-2006). Misschien kwam het omdat Geert Wilders en Ayaan Hirsi Ali toen nog bij de VVD zaten. Hoe dan ook: toen deinsde Van Aartsen er niet voor om van ‘islamo-fascisme’ te spreken en de onveiligheid van Joodse burgers te wijten aan het gegeven dat ‘we uit lafheid Gods water over Gods akker hebben laten lopen’. Die lafheid lijkt nu ook Van Aartsen zelf te hebben bereikt.
Lees wat Van Aartsen in 2004 zei

Afvalbakken• Scheid de zonde van het afval
Het is een van de bekendste ergernissen van burgers over de gemeente: het afvalbeleid. Belangrijkste oorzaak: gemeenteraden willen burgers het leven zuur maken met hun afval en hen ook straffen als ze niet doen wat de gemeente wil. En wat wil de gemeente maar al te vaak? Dat de burgers de handen vol hebben aan het scheiden van het afval – terwijl al dat scheiden in nogal wat gevallen de grootst mogelijke dure onzin is. ‘Bewustwording’ wordt belangrijker gevonden dan praktische, betaalbare oplossingen waar het milieu ook nog wat aan heeft.
Lees mijn column voor Elsevier Weekblad

Debat over positie Halbe Zijlstra• Kwam er met Mark Rutte extra onwaarheid aan het Binnenhof?
Er heerst onmiskenbaar een soepele moraal aan het Binnenhof. Verdwenen bonnetjes en filmrolletjes, onmogelijke beloften en verzonnen gebeurtenissen. Is het erger geworden? In mijn essay voor Elsevier Weekblad merk ik op dat de premier, de hoogste in rang, ‘een wat speelse omgang met de waarheid’ heeft. ‘Hij beweert nogal eens iets dat de feitentoets niet doorstaat, bij belooft nogal eens iets waarvan hij weet dat het niet gaat gebeuren. Ook grootspraak maakt deel uit van zijn instrumentarium. Nadien verleent hij zichzelf dan nogal luchtig vergiffenis.’
Hier mijn essay voor Elsevier Weekblad
En hier via Blendle

Binnenhof• De Fransen zijn beter af dan wij
Vooral premier Mark Rutte mag graag afgeven op zuidelijke landen – Frankrijk incluis – die er een potje van maken, terwijl wij succesvol zuiver op de graat zouden zijn. Maar het eind van het liedje is dat de Fransen meer verdienen dan tien jaar geleden en wij Nederlanders niet. De Nederlandse staat mag er beter voor staan dan de Franse, maar de Franse burger staat er beter voor dan de Nederlander.
Lees mijn column hier
Of hier, via Blendle

Lubbers• Nederland: al een kwart eeuw topsponsor van Europa
Brussel wil de rekening voor de Nederlanders verder verhogen. Dat is wel heel navrant, want Nederland is al sinds het midden van de jaren negentig de grootste sponsor van Brussel en wijde omstreken. Dat verhaal gaat terug naar een Europese top in 1992.
Lees hier mijn commentaar
Of hier, via Blendle
Maar lees vooral ook in dit verhaal hoe Ruud Lubbers gretigheid om een topbaan in Brussel te krijgen de Nederlandse burgers tientallen miljarden kostte.
Lees hier [vrij toegankelijk]

• Lubbers, recordpremier met tragische nageschiedenis
Mijn necrologie van Lubbers staat nu ook, fraai geïllustreerd, op Blendle

Boekestijn & Wynia in het theater• Boekestijn & Wynia
Het College van B&W komt naar u toe! Naar Amsterdam en naar Vught, met name.
Lees hier meer (en bestel kaarten – desgewenst, natuurlijk)


Lobbycratie is een Hollandse ziekte

In deze aflevering van Wynia’s Week mijn minibiografie van recordpremier Ruud Lubbers, de lobbycratie in Nederland en de vraag wat Rutte Drie met de immigratie voor heeft. En: Boekestijn & Wynia zijn op tournee!

lobbycratie-syp-wynia• In Lobbyland Nederland is de gevestigde orde de baas
Staat het er wel zo goed voor met de democratie in Nederland? Feit is dat het Koninkrijk der Nederlanden in de eerste eeuw van zijn bestaan in redelijk hoog tempo democratischer werd. Maar dat proces staat nu al weer een hele eeuw stil.
Sterker nog: onder leiding van een minister van een partij die is opgericht om de democratie uit te breiden wordt de democratie ingeperkt, en wel door het afschaffen van het referendum. En ondertussen woekert de lobbycratie verder.
Bij de oprichting van de Stichting Lobby Lokaal – laat burgers ook kunnen lobbyen – hield ik mijn verhaal over deze Hollandse Ziekte (‘Dutch Disease’). Met daarin ook een kleine bekentenis.
Lees hier

Lubbers-Kohl• Lubbers, tragische krachtpatser
Een intimus was ik niet, maar ik heb Ruud Lubbers toch goed gekend. Wat Lubbers terugblikkend tekent, is toch de neergang van een ooit almachtige en alom bewonderde recordpremier. Als Ruud Lubbers op vrijdag in Nieuwspoort zijn persconferenties hield, hing de parlementaire pers als een groep discipelen aan zijn lippen.
Omdat Lubbers’ verhalen maar al te vaak onnavolgbaar waren, legde ik na verloop van tijd een recordertje bij hem neer. Om het nog eens terug te kunnen luisteren. Hans van der Voet, Lubbers’ directeur Rijksvoorlichtingsdienst, was daar niet van gediend. Het was niet de bedoeling de magische woorden van de premier en taalkunstenaar te ontraadselen.
Ik bezocht Lubbers kort na zijn aantreden als Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen in Genève. Het was een gure zondagmiddag. Lubbers’ echtgenote Ria was naar Rotterdam teruggekeerd – die hield het niet uit in Genève. Lubbers had het royale, maar volstrekt ongezellige appartement van zijn voorgangster Sadako Ogata overgenomen. Hij kampeerde er zo’n beetje. De recordpremier was snipverkouden en schonk zich nog maar eens in. ‘Jij ook één, Syp?’
Uiteindelijk zou Lubbers ook Genève ontluisterd verlaten, na aantijgingen – waarvan het waarheidsgehalte niet vaststaat – dat hij handtastelijk zou zijn geweest. Hij voelde zich verlaten, vooral door VN-topman Kofi Annan.
Welbeschouwd steeg Lubbers politieke ster tot grote hoogte tot 1986, maar verbleekte zijn ster al vanaf 1989. Van de doden niets dan goeds, natuurlijk. Maar foutloos was Lubbers uiteraard ook niet. In mijn necrologie schets ik een genuanceerd beeld, met grote hoogten en diepe dalen. Een fascinerende man, een bijzonder leven.
Lees mijn Lubbers-bio hier [premium]

immigratie• Wat wordt de immigratie-erfenis van Rutte Drie?
Alle regerende politici laten een immigratie-erfenis na. Soms ten goede, vaak ten kwade. In mijn column ben ik niet gerust op de toekomstige erfenis van het derde kabinet-Rutte. De inmiddels afgetreden minister van Buitenlandse Zaken, de VVD’er Halbe Zijlstra, wees alvast niet de juiste weg.
Lees mijn column hier via Elsevier Weekblad [premium]
Of hier via Blendle

Merkel en Macron• Laten we nou eens geen slapjanus zijn in Brussel
Als Alexander Pechtold en Geert Wilders het over één ding eens zijn, dan is het wel dat Mark Rutte in Den Haag praat als Geert Wilders en in Brussel als Alexander Pechtold. Er is daarom alle reden om op het vinkentouw te zitten, nu Angela Merkel achter Emmanuel Macron aanloopt en ze samen meer, meer, meer Europa willen dicteren. Alle kans dat vooral een land als Nederland meer moet betalen en minder te zeggen overhoudt.
Mijn oproep aan de altijd meegaande Rutte:
1 Neem een opt-out als je niet mee wilt met dictaten van Merkel en Macron.
2 Wees niet bang een veto uit te spreken.
Wie deze instrumenten bij voorbaat uitsluit telt niet mee in de Brusselse leeuwenkuil.
Lees mijn oproep via Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

Boekestijn en Wynia in het theater• Boekestijn en Wynia in Amsterdam en Vught
Columnisten on tour! In Amsterdam treden we op zondag 4 maart om 15.00 uur (matinee) op in het Betty Asfalt Complex, het sfeervolle theater van Paul Haenen en Dammie van Geest aan de Nieuwezijds Voorburgwal in Amsterdam (aan de postzegelmarkt, vlakbij de Dam en het Spui). En op zaterdag 10 maart zijn we in Theater De Speeldoos in Vught.
Koop hier de kaarten voor Amsterdam
Koop hier de kaarten voor Vught


Wat is het DNA van D66?

In deze aflevering van Wynia’s Week veel D66. Niet alleen schreef ik voor Elsevier Weekblad een omslagverhaal over deze zo succesvolle regeringspartij. Maar D66 komt ook aan bod in mijn zedenschets over ‘De koster van de Martinikerk’ (onderaan in deze nieuwsbrief). Verder onder meer: de greep van Shell op het regeringsbeleid was zelden zo zichtbaar als in 2018.

VVDW-D66-Dijkstra• Longread: het Ongemak van D66
D66 werd opgericht om de democratie in Nederland te vernieuwen en de politieke gevestigde orde te laten ontploffen. Nu is D66 de spreekbuis van de gevestigde orde geworden, inclusief alle radical chic die daar bij lijkt te horen. Zodat D66 in sociaal-economisch opzicht misschien wel de meest rechtse partij van Nederland is, maar zich tegelijk inlaat met extreem-linkse politieke correctheid en identity politics. Plus: Amsterdam staat op het spel. En: waar komt die obsessie van D66 met Baudet toch vandaan?
Lees mijn coverstory voor Elsevier Weekblad hier [premium]
Of hier, via Blendle

shell• Wat heeft Shell, dat u en ik niet hebben?
Het zijn gloriejaren voor Shell in Nederland. Het nieuwe kabinet schaft de dividendbelasting af – een oude wens van Shell. Het nieuwe kabinet stopt CO2 onder de grond – een oude, lucratieve wens van Shell. Het nieuwe kabinet neemt ook de verantwoordelijkheid op zich voor de afwikkeling van de schade door de gaswinning in Groningen en houdt Shell-dochter NAM zo comfortabel uit de wind. Wat heeft Shell dat u en ik niet hebben?
Lees mijn column voor Elsevier Weekblad [premium]
Of hier, via Blendle

• Jodenhaat zwaarder bestraffen
Mijn commentaar op de halfhartige aanpak van (geïmporteerde) Jodenhaat door het kabinet-Rutte is nu ook te lezen via Blendle.
Lees hier

• Nederland werd niet rijk van slavernij
Mijn column over de misvatting dat Nederland is gegrondvest op de Surinaamse slavernij staat nu ook op Blendle.
Lees hier

Boekestijn & Wynia in het theater• Kaarten voor Boekestijn en Wynia!
Columnisten op toernee Boekestijn & Wynia komen op 4 maart 2018 naar Amsterdam (Betty Asfalt Complex) en op 10 maart naar Vught (Theater De Speeldoos). Van harte welkom!
Kaarten voor Amsterdam hier
En kaarten voor Vught hier


De koster van de Martinikerk

De Martinikerk in GroningenIn een vorig leven organiseerde ik kunst – zowel hogere als lagere kunst. In Groningen en wijde omgeving zijn er nog die het zich kunnen herinneren. Zo was ik ook de organisator van de jaarlijkse Zomermanifestatie.
Ik had bij zo’n gelegenheid zowel de Martinitoren als de Martinikerk in hartje Groningen tot mijn beschikking, als een soort uitvalsbasis voor een programma met conceptuele kunst. Dat was heel hip, toen. In de kerk was onder meer een opstelling van videoproducties.
De samenwerking met de koster van de Martinikerk was voortreffelijk. Mijn collega’s en ik werden hartelijk welkom geheten, er was altijd koffie in de kosterij en ook de artiesten kregen alle medewerking. Het was haast te mooi om waar te zijn. Dat bleek ook.
Op zeker moment merkte ik dat het contact met de koster koeler werd. Bij toeval trof ik hem, omgeven door familieleden en bekenden, vol verontwaardiging bij een van de video-opstellingen in de Martinikerk, met priemende vingers naar het vertoonde wijzen. Er werd kennelijk danig over de schreef gegaan.
In de volgende dagen kwam het vaker voor, dat mensen uit de entourage van de koster naar dezelfde videoband kwamen kijken, geduldig wachtend tot de gewraakte beelden te zien waren. Waarop de koster dan weer de rituele verontwaardiging leidde.
De aanleiding voor de gretige verontwaardiging was een enkele blote damesborst, een minuutje of zo te zien op één bescheiden videomonitor, in zwart wit, met trillend beeld – in die kolossale Martinikerk waar ook nog heel wat meer te zien was. En het waren wel de jaren zeventig – het was nog lang geen 2018. En die kerk, dat was een publiek gebouw. Niet dat de Martinikerk ostentatief ontheiligd diende te worden – daar zou ik zelf niet eens voorstander van zijn geweest. Maar daar was dan ook in de verste verte geen sprake van.
De koster wist zijn werkgever, een stichting van de gemeente of daaromtrent, ook nog zo ver te krijgen om mij een vermanende brief te sturen. Ik had er een rel van kunnen maken, maar heb daar toch maar van afgezien.
Ik val u lastig met deze anekdote, omdat de koster van de Martinikerk overal is. Hij is overal en van alle tijden. Het zijn de gekwetsten en moreel superieuren, overal en altijd op zoek naar een mogelijkheid om gekwetst te worden, anderen de maat te nemen en er zelf voorbeeldig uit te komen.
OllongrenZo moest ik ook weer aan die koster denken, bij kennisname van de Ien Dales-lezing van minister Kajsa Ollongren in Nijmegen. Die lezing was vooral heel autobiografisch: over waar haar familie vandaan komt (Finland, Rusland, Indië, Zweden) en dat die familie steeds in de beste kringen verkeerde.
Maar toen nam de lezing van Ollongren een nogal abrupte wending. Ze richtte haar pijlen op ‘de populisten’ die het op de grondrechten voorzien hebben en verklaarde dat Thierry Baudet nog erger is dan Geert Wilders.
Dat baseerde de minister op het feit dat Baudet, voorzitter van een tweemansfractie in de Tweede Kamer, geen afstand had willen nemen van een interview dat een kandidaat-raadslid van zijn partij enkele jaren eerder had gegeven.
In dat interview kwam langs dat er een relatie bestaat tussen loonniveau en intelligentie. Zo werd ook gememoreerd dat de gemiddelde intelligentie tussen landen en bevolkingsgroepen kan verschillen. De jongeman die het interview gaf, die nu kandidaat-raadslid is en in Suriname is geboren, stelde dat ook hij liever had gezien dat ‘zwarte mensen hyperintelligent waren, dat Surinamers het hoogste gemiddelde IQ van de wereld hadden. Maar dat is niet zo.’
Dat deed voor Ollongren de deur dicht. Zij rekende in haar lezing de partijleider van het kandidaat-raadslid af op het feit dat die geen reden zag afstand te nemen van diens uitspraken, Baudetdie zij zag als ‘openlijk discrimineren op basis van ras’. Baudet bedreigde met het achterwege laten van die afkeuring de kernwaarden van Nederland, aldus de vice-premier.
Het klinkt zo ernstig, deze beschuldiging, dat je zou aannemen dat Ollongren aangifte zou hebben gedaan, of dat het kabinet-Rutte het Openbaar Ministerie, de AIVD en wat al niet al op deze bedreiging van Nederland zou hebben afgestuurd. Maar dat gebeurde dus niet.
En toen Baudet even later wel aangifte deed tegen de minister, zei ze liever met hem in debat te gaan – om vervolgens vragen van journalisten te mijden. De Tweede Kamerfractie van haar partij stemde tegen een voorstel om de door Ollongren aangesneden kwestie onderwerp van plenair Kamerdebat te maken.
Als je zoekt, zul je vinden. Zelfs als je spijkers op laag water zoekt, vind je die. Als je maar wilt, als je maar gretig en gedreven genoeg bent.
De koster van de Martinikerk vond na veel zoeken een object van verontwaardiging, om vervolgens geen genoeg te kunnen krijgen van die gretig gezochte, selectieve verontwaardiging. Hij genoot er van, hij glorieerde, hij kon zijn morele superioriteit in eigen kring breed uitventen.
Daar lijkt de manoeuvre van Kajsa Ollongren dus op – op die van de koster van de Groningse Martinikerk in 1977.


Niet door slavernij, maar door graan

de Halve Maen• Nederland werd niet rijk van Suriname
De activisten die Nederland en de Nederlanders schuldig achten aan ‘de slavernij’ hebben het dan meestal over de slavernij in Suriname en (in mindere mate) op de Antillen. Dat is ook de gedachte bij het Slavernijmuseum, dat de gemeente Amsterdam wil oprichten. De Amsterdamse wethouder Simone Kukenheim (D66) wil dat museum tevens in het teken plaatsen van ‘antizwarte’ discriminatie. Bij dat alles wordt vaak gesuggereerd dat Nederland en Amsterdam in het bijzonder rijk is geworden aan de slavernij in Suriname. Extra wrang misschien, maar dat is dus niet zo. Nederland werd rijk van graan.
Lees mijn column hier [premium]

Herdenking Holocaust bij Auschwitzmonument• Geïmporteerde Jodenhaat
Politici en andere autoriteiten lopen er doorgaans met een grote boog omheen. Aan de ene kant praten ze terecht zorgelijk over de hedendaagse Jodenhaat. Niet worden alleen in Amsterdam al tientallen ‘joodse’ scholen, musea en synagoges bewaakt. Aan de andere kant lopen ze er met een grote boog omheen, dat de hedendaagse Jodenhaat vooral geïmporteerde Jodenhaat is, zoals de Duitse SPD-minister Heiko Maas wèl onomwonden zegt.
Lees mijn commentaar bij Mark Rutte’s speech op Holocaustdag [premium]

Boekestijn & Wynia in het theater• Boekestijn & Wynia naar Amsterdam en naar Vught
Boekestijn en Wynia gaan binnenkort weer op toernee! De eerstvolgende voorstellingen zijn in Amsterdam en in Vught: in Amsterdam op zondag 4 maart in het Betty Asfalt Complex en in Vught in Theater De Speeldoos, op zaterdag 10 maart. De kaartverkoop is gestart. Arend Jan Boekestijn en ik bespreken tijdens deze praatshow de actualiteit van de dag, maar altijd zonder de waan van de dag. Over de potentaten Erdogan en Poetin, het raadsel Donald Trump en hoe Merkel en Macron een stiekeme machtsgreep voorbereiden. Over islam, aardgas en klimaat. En over Mark Rutte natuurlijk – altijd een dankbaar onderwerp. Na de pauze: alles wat u altijd al wilde weten maar nooit durfde te vragen.
Kaarten voor de matineevoorstelling in het Betty Asfalt Complex in Amsterdam, op zondag 4 maart om 15.00 uur hier
Kaarten voor de voorstelling in Theater De Speeldoos in Vught, op zaterdag 10 maart om 20.30 uur hier

Prinses Beatrix• Dossier Beatrix: haar denkbeelden werden gaandeweg controversieel
Prinses Beatrix is 80 en dat wordt gevierd. Haar koningschap wordt ook met terugwerkende kracht in de bloemetjes gezet. Maar dat koningschap is in mijn ogen toch iets minder perfect dan vaak wordt beweerd. Beatrix was te politiek, en toen dat duidelijk werd nam ze geen gas terug. Haar denkbeelden sloten aan op de Haagse consensus uit de vorige eeuw, maar werden in het land gaandeweg steeds controversiëler. Ook riskant: Beatrix verbond zich wel heel sterk met de loterijen.
Lees daarover mijn Dossier Beatrix

• De tweeling dicteert
Angela Merkel en Emmanuel Macron willen de komende maanden samen de rest van Europa dicteren wat er aan ‘Meer Europa’ moet komen. Dat moest maar niet.
Mijn commentaar staat nu ook op Blendle

• Ongezellige rooie familie
Hoe William Moorlag en de PvdA in de problemen kwamen door een opzetje met een SP-randje.
Mijn column staat nu ook op Blendle


Was het een SP-actie tegen Moorlag?

Moorlag• Het is heel ongezellig in de Rode Familie
De vakbond FNV is al jaren het strijdtoneel van PvdA en SP. Lang was de FNV van de PvdA en andersom, maar die dagen zijn niet meer. Tekenend: de nieuwe leiding van de SP – Lilian Marijnissen en Ron Meyer – is gerijpt bij de FNV. En feit is dat de FNV-bestuurster die een rechtszaak aanspande tegen de sociale werkplaats waar PvdA’er William Moorlag directeur was, wist dat ze daarmee de PvdA zou raken. En die FNV’ster is op zijn minst sympathisante van de SP.
Mijn column voor @Else4Weekblad [premium]

Juncker-Merkel• En dan doen we gewoon eens niet mee
Al sinds 1950 hobbelt Nederland braaf mee als Parijs weer ‘Europa’ roept en Berlijn geen ‘nee’ durft te zeggen. Precies op dit moment liggen er in Brussel en Parijs weer allemaal wensenlijsten voor Meer Europa klaar en in Berlijn weten ze niets beters te bedenken dan daar in mee te gaan. Niet dat de Duitsers er op zitten te wachten, nog meer Frans Europa. Maar Duitse politieke leiders durven nog steeds moeilijk nee te zeggen tegen Parijs.
En inderdaad, die Emmanuel Marcon heeft inderdaad wel de guts die de uitgebluste Duitse leiders niet hebben. Maar Nederland, dat moest nu eindelijk maar eens een streep trekken. Gewoon eens niet meedoen. Zoals anderen niet meedoen met de euro en daar niets minder van worden. Of niet meedoen met het asielbeleid van Berlijn, Brussel en Parijs.
Lees mijn column via @Else4Weekblad [premium]
Of via Blendle

Struisvogel politiek politie• Met struisvogelstatistieken wordt Nederland niet veiliger
Jaar in jaar uit zijn er opgewekte statistieken over hoe Nederland steeds weer veiliger wordt. Dat daardoor de ene na de andere gevangenis kan worden gesloten. Maar ondertussen neemt de aangiftebereidheid steeds verder af. Vreemd is dat niet, want het opsporen van boeven lukt nog steeds maar niet.
Lees mijn column in @Else4Weekblad [premium]
Of via Blendle

• Bijna waren Somaliërs ook Friezen geworden
Eind vorige eeuw had Nederland een veel bejubeld paars kabinet. Maar dat zelfde kabinet haalde ook malle streken uit, van het politiek correcte soort. Zo hadden de ministers Hans Dijkstal (VVD) en Hans van Mierlo (D66) het plan om alle etnische groepen die onder het integratiebeleid vielen de status van ‘nationale minderheid’ te geven. Als het er van gekomen was, hadden zowel Syriërs als Surinamers en honderd andere minderheden allemaal recht gehad op hun eigen cultuurbeleid, onderwijs in eigen taal – ongeveer zoals in Friesland. De Tweede Kamer was al akkoord. Gelukkig stemde de Eerste Kamer tegen deze gekkigheid. Een bijna vergeten geschiedenis boven water gehaald.
Lees het hier

En dan nog dit…

Regelmatig wordt mij gevraagd om als spreker op te treden. Daar ben ik normaliter best toe geneigd. Ik doe nou eenmaal in Kennis & Inzicht en ik vind dat je dan ook bereid moet zijn je bevindingen toe te lichten, of dat nou op radio of tv is of in een zaal. Dat is ook een van de redenen waarom ik sinds enige tijd samen met Arend Jan Boekestijn de theaters in ga. Binnenkort gaan we weer op stap. Nadere berichten volgen.
Maar aan nogal wat van de uitnodigingen die ik krijg – zowel voor radio en tv of voor zaalbijeenkomsten – zit een haakje. Dan gaat het om een debat, met één of verschillende mensen, over een actueel controversieel thema. En meneer Wynia – die wordt dan gebeld omdat ‘ie zo’n fijn afwijkend standpunt heeft. Zelf vind ik mijn standpunt doorgaans niet zo opzienbarend, maar zo’n omroep of organisatie heeft dan iemand als ik nodig om tegenwicht te bieden aan een standpunt dat ze met mijn medewerking geloofwaardigheid proberen te geven. Excuustruus heet je dan ook wel.
De laatste tijd gaat het dan weer over slavernij, of over Zwarte Piet, of over identiteitspolitiek. En dan is er weer een studentenvereniging die geen geld heeft, maar wel een grote zaal en een presentator die bij voorbaat partij kiest voor al die slachtoffersprekers. En ik moet dan het lokaas vormen, want zonder mij is er natuurlijk geen discussie, maar slechts preken voor eigen parochie.
Welnu, ik kan bij deze melden: ik doe het niet meer.
Ik kom graag naar zalen en naar omroepen die mij graag aan het woord laten en dingen van mij willen weten. Of het bij nacht of ontij is: het is mij niet gauw te dol. Maar naar een Hilversumse studio komen om in debat te gaan met een uit de bocht gevlogen dominee die ik daardoor ook nog een podium geef: ik doe het niet. Althans: ik doe het niet meer. Een door Brussel gesubsidieerde bijeenkomst waar toch ook één niet-gelovige aan het woord moet komen: Syp komt niet. Een zaal vol activistische studenten waar bij voorbaat vast staat dat alle problemen van Afrika en Azië en de mensen die daarvandaan komen te wijten zijn aan ons kolonialisme en onze slavernij? Maak er maar lekker een feestje onder elkaar van.
En verder kom ik dus graag.


How deep is your euro-love?

Europese Raad bijeen in Brussel• Hoeveel hebt u eigenlijk over voor meer Europa?
Zo heel diep is de Europa-liefde van enthousiaste eurofielen vaak ook weer niet. Vraag op een verjaarsfeestje wat méér Europa – zoals Macron wil, en Merkel misschien ook – mag kosten en het wordt al gauw stil. Honderd euro? Dat gaat nog. Naarmate de bedragen hoger worden neemt de behoefte aan een ander gespreksonderwerp toe.
Lees mijn column hier [premium]
Of hier, via Blendle

30ers• Vijftigers uit, dertigers in
Emmanuel Macron werd Frans president als dertiger. In Oostenrijk werd een nipte dertiger bondskanselier. De Duitse kabinetsformatie werd omgegooid door een liberale dertiger. Ook in Nederland nemen de dertigers het over. Volgende doel van de millennials: VVD, CDA en PVV. En de veertigers? Die worden overgeslagen.
Lees mijn artikel in Elsevier Weekblad [premium]
Of via Blendle

wilders in moskou• En dan nog dit…
Er waren lezers en andere volgers van mijn artikelen die schrokken van mijn stuk in het Kerstnummer van Elsevier Weekblad…
• lees hier de Blendle-versie over Moskouliefde
• en hier de Elsevier-versie
… waarin ik het flirten met Moskou door Nederlandse politici onder de loep nam. Sommigen vonden dat ik Thierry Baudet en Geert Wilders ten onrechte aanviel, anderen dat ik hen te hard de maat nam.
Ik schreef, kort samengevat, dat er overeenkomsten zijn tussen de studenten die zich een halve eeuw geleden uit afkeer van de Verenigde Staten tot de Moskougezinde Communistische Partij Nederland bekeerden en Nederlandse politici die heden ten dage uit afkeer van Brussel gaan buurten in Moskou.
Enkele lezers vonden dat ik Vladimir Poetin toch niet kan vergelijken met de ‘moorddadige en kwaadaardige’ communistische partij van de Sovjet-Unie. Nee, dat is zo. Maar dat maakt het autocratische, corrupte en rechtsstaatloze regime van Poetin nog niet tot een logischerwijs bevriende natie. Wat niet wegneemt dat Poetins gedrag jegens het westen zich wel gedeeltelijk laat verklaren door de weinig invoelende reactie van het westen in de jaren na de Val van de Berlijnse Muur, toen Rusland ernstig verzwakt was.
Ook is er het vertoog dat we ‘het christelijke Rusland’ maar beter aan onze zijde kunnen hebben in de strijd van de westerse beschaving tegen de islam. Dat lijkt mij veel te kort door de bocht. Als er een bondgenootschap nodig is tegen autoritaire, wellicht fascistoïde landen en gevaren, dan is het terugvallen op een indeling in ‘christelijke’ en ‘niet-christelijke’ landen niet erg trefzeker. Poetin doet trouwens uit machtspolitieke overwegingen net zo makkelijk zaken met islamisten en islamitische leiders als de ‘christelijke’ president Donald Trump dat doet.
Wat mij al eerder niet beviel, is de zwart-witte manier waarop de relatie met zowel Oekraïne als Rusland werd geschetst voor, tijdens en na het Oekraïne-referendum in 2016. De officiële kabinetspropaganda over het associatieverdrag (abusievelijk ‘handelsverdrag’ genoemd) met Oekraïne deugde van geen kant. Dat de andere zijde wel oog had voor de corruptie in Oekraïne, maar niet voor de al even structurele corruptie van Poetins Rusland verbaasde mij echter ook.
U hoort mij niet zeggen dat wij niet de best denkbare betrekkingen met Rusland zouden moeten hebben, zoals we ook de best denkbare betrekkingen met Turkije moeten hebben. De wereld wordt niet slechter van handel en goed nabuurschap. Maar heil verwachten van Poetin, dat is òf balorig – en dus onverantwoordelijk – of naïef.


Blijf op de hoogte...

Wilt u op de hoogte blijven van mijn nieuwe publicaties ?

Recente Tweets

Follow

Get the latest posts delivered to your mailbox: